🎮 Najwięcej Asyst W Historii Nba

Ricard „Ricky” Rubio Vives, grający na pozycji rozgrywającego, wicemistrz olimpijski z Pekinu reprezentacją Hiszpanii. W sierpniu 2023 ogłosił zawieszenie kariery z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym. W latach 2011–2017 zawodnik Minnesoty Timberwolves w lidze NBA. 30 czerwca 2017 został wytransferowany do w zamian za wybór I
To dopiero szósty dzień bez NBA, ale spokojnie, jeszcze tylko jakieś… cztery miesiące. „Ciekawostki statystyczne” tak długiej przerwy jednak nie mają i raz na jakiś czas będę coś tutaj wrzucał. Nie wiem jeszcze, o czym konkretnie będę pisał, ale coś wymyślę. Jeśli macie jakieś pomysły, to nie wstydźcie się napisać ich w komentarzu. Dziś – jak w tytule – o rekordach minionego sezonu, w formie pewnego przypomnienia. Zapraszam. Pierwsza część będzie dotyczyć rekordów i innych osiągnięć graczy w sezonie regularnym. Oczywiście będzie tego bardzo dużo. Najwięcej punktów w jednym meczu: Kyrie Irving – 57 20-32 z gry, 7-7 za trzy, 10-10 z linii. To nie tylko rekord sezonu oraz rekord kariery Irvinga, ale też najlepszy wynik w historii Cleveland Cavaliers. To oznacza, że LeBron James nie ma w swoim posiadaniu żadnego z rekordów Cavs w liczbie punktów, zbiórek, asyst, przechwytów i bloków w jednym meczu. Przed Irvingiem tylko jeden gracz rzucił tyle punktów w meczu ze Spurs – Purvis Short w 1987 roku. Co ciekawe, drugi najlepszy wynik sezonu 2014/15 też należy do Irvinga (55 pkt). Ostatnim graczem, który w jednym sezonie zaliczył oba najlepsze występy pod względem liczby zdobytych punktów, był Kobe Bryant (2007/08). Najwięcej zbiórek w jednym meczu: DeAndre Jordan – 27 To był jeden z najlepszych występów w karierze Jordana, który do 27 zbiórek dorzucił wtedy 22 punkty. Nic dziwnego, że Mavericks, którzy byli wtedy rywalami Clippers, wyrazili zainteresowanie ich środkowym. To siódme 22/27 w ciągu ostatnich 30 lat. 27 zbiórek to rekord kariery Jordana, ale do pobicia rekordu klubu trochę zabrakło. W 1979 roku 32 zbiórki zanotował Swen Nater. Najwięcej ofensywnych zbiórek w jednym meczu: Zaza Pachulia – 18 Gruzin w meczu z Brooklynem miał aż 18 zbiórek w ataku, ale w obronie zebrał tylko trzy piłki. Taka ciekawostka. 18 ofensywnych zbiórek to najlepszy wynik ostatnich 30 lat, Pachulia dzieli pierwsze miejsce z Dennisem Rodmanem i Charlesem Oakleyem. Lepiej chyba nie mógł trafić. W tamtym meczu Pachulia zanotował jeszcze 22 punkty oraz 7 asyst i była to prawdopodobnie najlepsza linijka w jego karierze, ale Bucks i tak przegrali. W ciągu ostatnich 10 lat widzieliśmy tylko jedno 22/21/7 – autorem był DeMarcus Cousins.. również w tym sezonie. Wcześniej był dopiero KG w 2004 roku. Najwięcej DeFensywnych zbiórek w jednym meczu: DeAndre Jordan, DeMarcus Cousins – 20 W przypadku Jordana nie chodzi o wspomniany wcześniej mecz z 27 zbiórkami, a o inny występ przeciwko Bulls, w którym DAJ zebrał łącznie 26 piłek. Łącznie środkowy Clippers zaliczył w tym sezonie 13 spotkań z +20 zbiórkami, oczywiście najwięcej w lidze. Nic dziwnego, że został najlepszym zbierającym tego sezonu, ale do tego jeszcze przejdziemy. Cousins zaliczył przeciwko Pelicans triple-double 24 punktów, 20 zbiórek, 13 asyst. Tak, oznacza to, że tamtej nocy nie zebrał ani jednej piłki w ataku. W ciągu ostatnich 30 lat tylko jeden gracz miał 20 zbiórek bez żadnej ofensywnej – Dirk Nowitzki w 2002 roku (21 zb). Dodatkowo, od 1985 roku żaden gracz nie zanotował 20/20 z taką liczbą asyst. Najwięcej asyst w jednym meczu: Brandon Jennings – 21 Konkrety – to rekord kariery Jenningsa, pierwszy występ z 21 asystami od 2011 roku (Deron Williams) i drugie 24/21 w ciągu ostatnich 20 lat (pierwsze: Steve Nash w 2006 roku). Do rekordu Pistons (25 asyst Kevina Portera) trochę zabrakło. Co ciekawe, Jennings nie był jedynym graczem Pistons z 20 punktami i 20 asystami w tym sezonie. Taką linijkę zaliczył też Reggie Jackson. Stawiam, że nigdy w historii NBA nie zdarzyło się, by dwóch graczy jednego klubu zaliczyło w jednym sezonie mecz z 20/20, takiej sytuacji nie było na pewno w ciągu ostatnich 30 lat. W tym okresie tylko raz zdarzyło się, by dwóch zawodników z jednej drużyny miało w tym samym sezonie występ z 20 asystami – Nuggets 2000/01, Nick van Exel oraz George McCloud. Znalazłem tylko jednego gracza, który ma tak wysokie rekordy kariery w punktach (55, pamiętamy Brandon) i asystach (21). To Deron Williams (też pamiętamy). Najwięcej przechwytów w jednym meczu: Mario Chalmers – 8 Chalmers (i Heat jednocześnie) mają jeszcze lepszy rekord – w 2008 roku Rio zanotował mecz z 9 przechwytami. W tym roku zaliczył 8 steali w meczu z Knicks, co było częścią bardzo ładnej linijki 13 punktów, 6 zbiórek i 7 asyst. Najwięcej bloków w jednym meczu: Hassan Whiteside – 12 Oto, co napisałem o tym występie. Najwięcej trafionych rzutów z gry w jednym meczu: Russell Westbrook – 21 Dobre podsumowanie sezonu Oklahomy, Westbrook rzucił wtedy 54 punkty, ale Thunder i tak przegrali. Ostatnim graczem, który trafił tyle rzutów z gry w przegranym meczu, był Kobe Bryant w 2006 roku. Spodziewałem się go tutaj. Tylko dwóch graczy w historii Sonics/Thunder zaliczyło mecz z 21 celnymi rzutami z gry – Spencer Haywood (1972) i Fred Brown (1974). Westbrook w tamtym meczu ustanowił też rekord sezonu w liczbie oddanych rzutów (43). W ciągu ostatnich 30 lat tylko trzech graczy oddało aż tyle rzutów w jednym meczu – Michael Jordan, Kobe Bryant i Chris Webber. Najwięcej trafionych rzutów za trzy w jednym meczu: Klay Thompson i Kyrie Irving – 11 Thompson ustanowił ten rekord w historycznym meczu z Kings, w którym zdobył 37 punktów w trzeciej kwarcie. Oto, co napisałem o tym występie. To bez wątpienia jeden z najlepszych momentów tego sezonu, jeśli chcecie zainteresować kogoś koszykówką, to pokażcie mu Tę Trzecią Kwartę. W przypadku Irvinga chodzi o „ten drugi” występ, w którym zdobył 55 punktów. 11 trójek to oczywiście rekord Cleveland Cavaliers. Jedynym graczem, który w jednym meczu trafił 10 trójek i 10 wolnych, był wcześniej Joe Dumars (1994). Najwięcej trafionych rzutów wolnych w jednym meczu: James Harden – 22 Ktoś jest zaskoczony? Harden już raz zanotował wcześniej występ w 22 celnymi rzutami za jeden (grudzień 2013), ale wtedy trafił tylko dwa rzuty z gry. W tym sezonie, dokładniej w marcu przeciwko Nuggets, trafił 22 z 25 rzutów z linii oraz 12 z 27 rzutów z gry i po raz pierwszy w swojej karierze zdobył 50 punktów. Przed nim tylko jeden gracz w historii Houston Rockets trafił w jednym meczu aż 22 osobiste i nie był to Hakeem Olajuwon – to Sleepy Floyd (1991, także 22). Najwięcej rozegranych minut w jednym meczu: Khris Middleton – 55 Middleton rozegrał tyle minut w meczu Bucks-Nets zakończonym trzema dogrywkami, ale nie chodzi tu o spotkanie, w którym Brandon Knight zrobił… wiecie, co zrobił. Niesamowite, że w tym sezonie aż dwa starcia między Milwaukee a Brooklynem zakończyły się po 3OT. Czy to pierwsza taka sytuacja w historii NBA? Pewnie tak. Od 1963 roku na pewno. To najdłuższy występ gracza Bucks od 2002 roku (Sam Cassell). Rekordzistą klubu jest Jay Humphries, który w 1989 roku rozegrał aż 62 minut w meczu z Sonics. (5OT!) Występ z największą liczbą punktów bez ani jednej próby rzutu wolnego: Monta Ellis – 36 Rekord NBA (od 1963 roku): 48 punktów Kareema Abdul-Jabbara (1973) i Hakeema Olajuwona (1997). Występ z największą liczbą asyst bez ani jednej straty: Kyle Lowry – 14 Rekord NBA (1985): 19 asyst Johna Stocktona, Muggsy’ego Boguesa (obaj 1989), Jasona Kidda (1999) i Andre Millera (2002). Tylko jeden gracz w historii Raptors miał więcej niż 14 asyst przy 0 TO – Damon Stoudamire (1997, 15 ast). Występ z największą liczbą rzutów z gry przy 100% skuteczności: Jarrett Jack, Jared Dudley – 10 Czy to przypadek, że obaj panowie mają podobnie brzmiące imiona? Tak. Rekord NBA (1985): 14 rzutów Gary’ego Paytona w 1995 roku. Występ z największą liczbą trójek przy 100% skuteczności: Kyrie Irving – 7 Chodzi oczywiście o występ Irvinga z 57 punktami, o którym wspomniałem na początku. Rekord NBA: 9 trójek Bena Gordona (2006 i 2012) oraz Latrella Sprewella (2003). Występ z największą liczbą rzutów wolnych przy 100% skuteczności: Russell Westbrook – 17 Rekord NBA (1963): 23 rzuty Dominique’a Wilkinsa w 1992 roku. Najwięcej punktów przy 100% z gry i z linii bez strat: Omri Casspi, Brandan Wright – 14 Warto wyróżnić tu jeszcze Casspiego za brak fauli. Rekord NBA (1985): 29 punktów Tima Perry’ego w 1993 roku. _____ Najwięcej strat w jednym meczu: Derrick Rose – 11 To także rekord kariery Rose’a i drugi wynik w historii Chicago Bulls (rekord: 12 TO Scottiego Pippena). Na pocieszenie – Rose rzucił wtedy 30 punktów, a Byki pokonały Warriors w Oakland. W sezonie regularnym tylko im i Spurs udało się zdobyć twierdzę, jak się później okazało, mistrzów NBA. Najwięcej spudłowanych rzutów z gry w jednym meczu: Russell Westbrook – 26 Ciekawostka: Westbrook, choć rozegrał 67 meczów, i tak był liderem ligi pod względem liczby oddanych rzutów z gry. 1471 prób to bardzo słaby wynik jak na lidera ligi w tej kategorii, zostałby pewnie przebity przez Duranta, Bryanta, czy Carmelo, ale.. ekhm. Tylko raz w historii NBA po wprowadzeniu zegara 24 sekund lider sezonu oddał tak mało rzutów – miało to miejsce w pierwszym sezonie po tej zmianie, Paul Arizin oddał 1325 rzutów. Kobe czy Jordan oddawali nawet po 2000 rzutów w jednym sezonie, Chamberlain przebijał próg trzech tysięcy, to tak dla porównania. Najwięcej spudłowanych rzutów za trzy w jednym meczu: Gerald Green – 13 Rekord NBA: 16 pudeł Damona Stoudamire’a w 2005 roku (5-21 3pt). Najwięcej spudłowanych rzutów wolnych w jednym meczu: DeAndre Jordan – 18 Jordan trafił w tym sezonie tylko 39,7% rzutów wolnych, pudłując aż 284 prób. Rekord NBA (1963): 22 pudła Wilta Chamberlaina w 1967 roku (8-30 FT). Najwięcej meczów z 6 faulami: DeMarcus Cousins – 6 Rekord NBA (1985): 18 meczów Shawna Bradleya w sezonie 1994/95. Występ z największą liczbą minut bez ani jednego punktu: Tim Frazier – 37 minut Wyjdę pewnie na ignoranta, ale… kto? Rekord NBA (1985): 48 minut Horace’a Granta (1992) i Dennisa Rodmana (1993). Występ z największą liczbą minut bez punktu, zbiórki, asysty, przechwytu, bloku: Courtney Lee – 18 minut Rekord NBA (1985): 29 minut Joela Anthony’ego w 2011 roku. Najwięcej oddanych rzutów w meczu bez ani jednego celnego: Brandon Jennings – 11 Rekord NBA: 17 rzutów Tima Hardawaya w 1991 roku. Jego Golden State Warriors wygrali tamten mecz. ____ Najwięcej rozegranych meczów w sezonie: Josh Smith – 83 Na ten rekord trafiłem zupełnie przypadkiem, źle wypełniając kryteria na basketball-reference. Do takich sytuacji dochodzi, gdy gracz w trakcie sezonu zmienia klub, a jego nowej drużynie do końca zostało więcej spotkań niż starej. W poprzednim sezonie 83 mecze rozegrał Ramon Sessions (Charlotte/Milwaukee). Absolutnym rekordzistą NBA jest Walt Bellamy (Knicks/Nuggets), który w sezonie 1968/69 rozegrał aż 88 meczów. Najwięcej punktów na mecz: Russell Westbrook – Poprzednim rekordem Westbrooka było ppg w 2011/12. Ostatnim rozgrywającym, który został królem strzelców, był Tiny Archibald w sezonie 1972/73. Najwięcej zbiórek na mecz: DeAndre Jordan – W ciągu ostatnich 10 lat tylko jeden gracz przekroczył próg 15 zbiórek na mecz, to Kevin Love (2010/11, rpg). W ostatnich 15 sezonach udało się to jeszcze tylko Benowi Wallace’owi (2002/03, rpg). 15 zbiórek na mecz to trzeci wynik w historii organizacji, w sezonie 1971/72 Elmore Smith miał rpg, a dwa lata później Bob McAdoo zbierał po piłek na mecz. Najwięcej asyst na mecz: Chris Paul – To piąty sezon, w którym CP3 przekroczył próg 10 asyst na mecz. Więcej takich sezonów mieli tylko John Stockton (10), Magic Johnson (9) i Steve Nash (7). Paul stał się też pierwszym graczem w historii Clippers, który w barwach tej drużyny zanotował więcej niż jeden taki sezon. asyst na mecz to jednak najgorszy wynik lidera sezonu od 2004 roku (Jason Kidd, apg). Najwięcej przechwytów na mecz: Kawhi Leonard – Od sezonu 2007/08 tylko raz liderem tej kategorii był ktoś inny niż Chris Paul. Jego miejsce zajął wtedy inny rozgrywający, Rajon Rondo (2009/10). Ostatnimi zawodnikami, którzy byli liderami NBA w tej kategorii z gorszą średnią niż wynik Leonarda, byli Baron Davis i Ron Artest w sezonie 2006/07 ( spg). Jednocześnie Leonard stał się autorem najlepszej średniej przechwytów na mecz w Spurs od 1992 roku (David Robinson). Najwięcej bloków na mecz: Anthony Davis – Najwięcej celnych dwójek na mecz: Anthony Davis – Wynik Davisa to najlepsza średnia bloków na mecz w krótkiej historii New Orleans Hornets/Pelicans. O jedną dziesiątą poprawił swój wynik sprzed roku. Żaden inny zawodnik tej drużyny nie przebił nawet 2 bloków na mecz. Najwięcej celnych trójek na mecz: Stephen Curry – Drugi był Klay Thompson z trójki na mecz. Wynik Curry’ego to najlepsza średnia w sezonie w historii NBA, przebił o jedną dziesiątą swój własny rekord sprzed dwóch sezonów. W Top 5 tego zestawienia są trzy sezony Curry’ego i dwa Raya Allena. Po 416 meczach Curry ma na swoim koncie 1191 trójek. Allen po takiej samej liczbie spotkań zgromadził tylko 823 trafienia. Najwięcej celnych osobistych na mecz: James Harden – To najlepszy wynik w karierze Hardena oraz najlepsza średnia w ostatnich pięciu sezonach. Jest to też nowy rekord Rockets. Najwyższy PER: Anthony Davis – W ostatnich 30 latach tylko dwóch graczy notowało lepszy PER, Michael Jordan i LeBron James. Żaden nie zrobił tego w wieku 21 lat. Najlepsza skuteczność z gry: DeAndre Jordan – 71% Jordan jest autorem drugiego wyniku w historii NBA. Rekord Wilta Chamberlaina z sezonu 1972/73 (72,7%) może być jednym z jego nielicznych rekordów, który ktoś kiedyś pobije. Być może będzie to Jordan w przyszłym roku? Przed Chamberlainem żadnemu zawodnikowi nie udało się przekroczyć 70% z gry. Najlepsza skuteczność za trzy: Kyle Korver – 49,2% To dziewiąta skuteczność w historii NBA (rekordzistą jest.. Korver, 53,2% w 2009/10), ale jeszcze żaden zawodnik w historii ligi nie trafił w jednym sezonie tylu trójek (221) przy tak wysokiej skuteczności. W Top 10 najlepszych sezonów pod względem skuteczności z dystansu są dwa sezony Korvera. Więcej ma tylko Steve Kerr, trzy. Najlepsza skuteczność z linii: Stephen Curry – 91,4% Curry po raz drugi w swojej karierze jest liderem ligi w tej kategorii. Wcześniej udało mu się to w sezonie 2010/11, gdy zanotował swoją najlepszą jak dotąd skuteczność 93,4%. Najwięcej minut na mecz: Jimmy Butler – Butler w 32 meczach (najwięcej w lidze) rozegrał więcej niż 40 minut. #thibodeau Wynik Butlera jest jednak najniższym wśród wszystkich liderów sezonu w historii NBA. Najwięcej strat na mecz: Russell Westbrook – Najwięcej fauli na mecz: DeMarcus Cousins – Najwięcej double-double w sezonie: Pau Gasol – 54 Myślę, że gdyby przed sezonem typowano lidera tej kategorii, mało kto wytypowałby Hiszpana. Przynajmniej ja bym tak nie typował. Gasol jest też autorem najdłuższej serii double-double w tym sezonie (14). W wieku 34 lat starszy z braci rozegrał swój najlepszy sezon w karierze pod względem średniej zbiórek ( nigdy też nie miał tylu double-double, co teraz. Jego poprzednim rekordem były 43 d-d w sezonie 2010/11. Faktem jest jednak, że 54 double-double to najgorszy wynik lidera sezonu w ciągu ostatnich 30 lat (nie licząc oczywiście tych skróconych), wcześniejszych danych nie mam. Najwięcej triple-double w sezonie: Russell Westbrook – 11 W ciągu ostatnich 15 lat tylko jeden gracz notował tyle triple-double w jednym sezonie, to Jason Kidd. Pod względem statystycznym był to niesamowity sezon w wykonaniu Westbrooka, ale nawet takie osiągi nie wystarczyły i Thunder nie zagrali w play-offach. Kontuzje narobiły w tym sezonie sporo szkód, ale największe poczyniły właśnie w Oklahomie – wszyscy trzej najważniejsi gracze Thunder zmagali się z urazami, Kevin Durant zagrał tylko 27 meczów. Kontuzje zabrały nam niestety jednego kandydata do tytułu, dlatego w kolejnym sezonie będę im po cichu kibicował (Thunder, nie kontuzjom). Oto wybrane triple-double Westbrooka z tego sezonu: 49pkt/15zb/10ast, 40pkt/13zb/11ast, 40pkt/11zb/13ast, 17pkt/15zb/16ast. Największa liczba spotkań z punktem, zbiórką, asystą, przechwytem i blokiem w sezonie: Anthony Davis – 44 Rekord NBA (1985): 66 meczów Hakeema Olajuwona w 1989/90 i 1992/93. I to by było chyba na tyle. Następna część będzie dotyczyć najlepszych wyników drużyn w sezonie regularnym, a później przejdziemy do play-offów. Przypominam, jeśli macie jakiś pomysł na to, co może być tematem „Ciekawostek statystycznych”, podzielcie się nim.
Następnie zespół udał się do New Jersey, po czym przeniósł się do Brooklynu. Bez zbędnych ceregieli przyjrzyjmy się pięciu najlepszym graczom Nets wszechczasów w NBA. #5, Drazen Petrović. Drazen Petrovic bardzo dobrze mógł przejść do historii jako największy europejski gracz, który kiedykolwiek grał w koszykówkę w swojej
W chwili gdy piszę te słowa jesteśmy świeżo po zmianie na pierwszym miejscu listy graczy z największą liczbą zwycięstw w fazie playoffs. Wygrana Lakers 112:102 nad Rakietami z Houston dała zawodnikowi nazwiskiem LeBron James 162. zwycięstwo, dzięki czemu wysunął się przed Dereka Fishera, samodzielnie obejmując czoło zestawienia. LeBron, o którym Frank Vogel twierdzi, że “przyczynia się do zwycięstw zespołu jak nikt inny, skutkiem czego to właśnie on powinien zostać MVP” ma w garści cały bukiet rekordów playoffs. Oprócz zwycięstw ma jeszcze najwięcej punktów, trafień z gry, rzutów wolnych, przechwytów no i minut. Jest również trzeci w asystach i rozegranych spotkaniach oraz szósty w zbiórkach. Najwięcej zwycięstw w playoffs (liczba mistrzostw) LeBron James 162 (3) Derek Fisher 161 (5) Tim Duncan 157 (5) Robert Horry 155 (7) Kareem Abdul-Jabbar 154 (6) Tony Parker 137 (4) Scottie Pippen 136 (6) Kobe Bryant 135 (5) Manu Ginóbili 135 (4) Shaq O’Neal 129 (4) Zmiana w tym zestawieniu to oczywiście nie jedyna, jakieś świadkiem byliśmy podczas tych playoffs. Gdy ruszyły rozgrywki w Orlando okazało się, że pomimo niezłej postawy podczas seeding games (7-3) San Antonio Spurs nie uda się zakwalifikować do playoffs, przez co przerwie się ich 22-letni tasiemiec awansów do playoffs. W historii NBA jedynie Syracuse Nationals (Philadelphia 76ers) mogą pochwalić się takim wynikiem. Jeszcze dużo wody w Wiśle upłynie, nim ktoś zbliży się do takiego rezultatu. Póki co, sytuacja wygląda tak: #Aktywne serie awansu do playoffs Rockets – 8 Raptors* – 7 (zdobyli w tym okresie tytuł) Blazers – 6 Celtics – 6 Pacers – 5 Thunder 5 Bucks 4 Jazz 4 Jak widać, jedyną aktywną ekipą, której udało się swój ciąg awansów przekuć w mistrzostwo są Toronto Raptors, triumfujący w roku 2019. W tym roku w grze wciąż pozostają jeszcze oni, Rockets i Celtics, więc wszystko możliwe. Tymczasem, przypominam najdłuższe serie awansów w historii. #San Antonio Spurs, 1998-2019 Mistrzostwa: 5 (1999, 2003, 2005, 2007 i 2014) Liczba awansów z rzędu: 22 Rekord w sezonie regularnym: 1228-528 Gregg Popovich zdołał wywalczyć awans do playoffs w każdym sezonie z SAS, z wyjątkiem pierwszego roku na stanowisku w tym klubie i to on jest przede wszystkim spoiwem tego dziedzictwa. Warto w tym miejscu wspomnieć jeszcze Tima Duncana, który był z zespołem przez wszystkie zdobyte w tym czasie mistrzostwa. Jak już napisałem wyżej, z wynikiem San Antonio równać się mogą jedynie zawodnicy Syracuse, ale w przeciwieństwie do ich osiągnięcia, piszącą się historię San Antonio mogliśmy oglądać na własne oczy. #Philadelphia 76ers, 1950-1971 Mistrzostwa: 2 (1955 i 1967) Liczba awansów z rzędu: 22: 979-683 Rekord w sezonie regularnym: 979-683 Drużyna dziś występująca pod nazwą Philadelphia 76ers, w NBA pojawiła się jako Syracuse Nationals w 1950. Z tą nazwą grali aż do 1963, kiedy to przenieśli się do Miasta Braterskiej Miłości, czyli Philadelphii, za sprawą zmiany na stanowisku właściciela. Wcześniej, w 1955 udało im się wywalczyć mistrzostwo NBA, co powtórzyli jeszcze w 1967, z Wiltem Chamberlainem na pokładzie. Ich ciąg awansów do playoffs trwał w najlepsze do 1971 roku. #Portland Trail Blazers, 1983-2003 Mistrzostwa: 0 Liczba awansów z rzędu: 21 Rekord w sezonie regularnym: 1020-670 Sześciu trenerów, jeden po drugim, prowadziło Blazers do awansu do playoffs w omawianym okresie. Mistrzostwa w tym czasie nie udało się im wywalczyć, chociaż dwa razy było blisko, za sprawą Clyde’a Drexlera, największej gwiazdy zespołu w tamtym okresie. W 1990 roku musieli w finałach uznać wyższość Detroit Pistons, w 1992 pokonał ich Michael Jordan i jego Bulls. Clyde zdobył potem swój pierścień w Houston, ale to pocieszenie dla niego, nie dla klubu Blazers, którego historia jest dosyć bolesna. Prócz kontuzji, nieudanych wyborów w drafcie i innych rozczarowań, Blazers aż 14 razy musieli w tym czasie przełykać gorzką pigułkę porażki w pierwszej rundzie. #Utah Jazz, 1984-2003 Mistrzostwa: 0 Liczba awansów z rzędu: 20 Rekord w sezonie regularnym: 1011-597 Rekord Utah Jazz lekko wykracza poza kadencję duetu Stockton i Malone, ale nie uchodzi wątpliwości, że swoje najtłustsze lata zespoł z Salt Lake City zawdzięcza właśnie tej dwójce. Gdy w 1984 w drużynie pojawił się rookie point-guard, którego wybór w drafcie kibice Jazz wygwizdali, trzon ekipy stanowili zawodnicy tacy jak Mark Eaton, Adrian Dantley, Darrell Griffith, Thurl Bailey czy Rickey Green. W 1985 dołączył Malone i od wtedy datować możemy nowożytną historię Jazz. Osiemnaście z 20 tych awansów do playoffs odbyło się pod okiem tych dwóch, łącznie z pamiętnymi finałami w 1997 i 1998, w których ulegli ekipie Bulls. #Boston Celtics, 1951-1969 Mistrzostwa: 11 (1957, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968 i 1969) Liczba awansów z rzędu: 19 Rekord w sezonie regularnym: 957-480 Lata ujęte w tym ciągu odpowiadają za lwią część dzisiejszego dziedzictwa drużyny spod znaku Koniczyny, jako że w tym czasie zdobyli 11 ze swych 17 dotychczasowych mistrzostw. Red Auerbach objął drużynę w 1950 i przez 16 lat awansowali pod jego gwizdkiem. W 1956 do zespołu dołączył Bill Russell, którego nieopatrznie pozbyli się St. Louis Hawks. Dzięki niemu zespół zdobył swoje pierwsze mistrzostwo w historii, a potem to już poszło z górki. Ciężko będzie się komukolwiek dostać na tę listę. A może się mylę? [BLC]
Najwięcej asyst w Premier League należy do Ryana Giggsa. 100 najlepszych asyst w Premier League wszech czasów od 1992-93 do 2022-23.

W koszykówce punkty służą do śledzenia wyniku meczu. Punkty można gromadzić wykonując rzuty z pola (dwa punkty z linii trzech punktów lub trzy punkty spoza linii trzech punktów) lub rzuty wolne (warte jeden punkt). [1] Drużyna, która na koniec gry zdobędzie najwięcej punktów, zostaje ogłoszona zwycięzcą gry. Jeśli mecz jest nadal remisowy na koniec regulaminowej gry, rozgrywana jest dodatkowa dogrywka w celu wyłonienia zwycięzcy. W latach następujących po założeniu National Basketball Association (NBA) w 1946 roku, drużyny zdobywały średnio około 80 punktów na mecz. [2] Przed wprowadzeniem zegara czasu akcji drużyny często traciły czas, częściej podając piłkę po osiągnięciu przewagi w meczu. Jeśli jedna drużyna zdecydowała się na przeciągnięcie, drużyna przeciwna (zwłaszcza będąca z tyłu) często popełniałaby faule, aby odzyskać posiadanie piłki. Zaowocowało to bardzo niskimi wynikami meczów z nadmiernymi faulami, co negatywnie wpłynęło na frekwencję. [3] Początek sezonu 1954/55, NBA wdrożyło 24-sekundowy zegar strzału, którego celem było przyspieszenie gry i stworzenie bardziej rozrywkowych wrażeń dla obecnych. Jeśli drużyna ofensywna nie uderzy piłką w obręcz w ciągu 24 sekund, straci posiadanie piłki. [4] Ta innowacja zaowocowała wyższymi średnimi wynikami. [4] W konsekwencji wszystkie mecze z najwyższymi wynikami w NBA miały miejsce w erze czasu strzału. Najwyżej punktowany mecz sezonu regularnego w historii NBA to mecz z trzema dogrywkami pomiędzy Detroit Pistons i Denver Nuggets 13 grudnia 1983 roku. Obie drużyny połączyły się, aby zdobyć 370 punktów, a Pistons pokonali Nuggets 186-184. Rekord NBA czterech graczy zdobył ponad 40 punktów w meczu, w tym Kiki Vandeweghe Nuggets z wynikiem 51. Obie drużyny ustanowiły również kilka innych rekordów NBA, w tym najwięcej punktów zdobytych przez jedną drużynę (186 punktów), najwięcej punktów zdobytych przez przegrywającą drużynę (184), najwięcej rzutów z gry dwóch drużyn (142), najwięcej rzutów z gry jednej drużyny (74) i najwięcej asyst dwóch drużyn (93). [5] [6] Najwyżej punktowany mecz w sezonie zasadniczym odbył się 2 listopada 1990 roku pomiędzy Golden State Warriors i Denver Nuggets. W tym meczu Golden State pokonał Denver 162-158. Chris Mullin Warriors zdobył 38 punktów. The Nuggets były trenowane przez Douga Moe w latach 1980-1990 i Paula Westheada w latach 1990-1992, [7] [8] , z których obaj stosowali strategię ofensywną typu „biegnij i broń ”, która skupia się na próbie dużej liczby rzutów z pola, a jednocześnie tracąc dużą liczbę punktów w obronie. [9] [10]W rzeczywistości, Moe's i Westhead's Nuggets brali udział w czterech z dziesięciu najlepszych meczów sezonu regularnego w historii NBA. Warriors byli trenowani przez Dona Nelsona w latach 1988-1995 i 2006-2010. [11] Zatrudnił Nellie Ball , styl biegu i pistoletu, który wykorzystuje mniejszych, bardziej wysportowanych graczy, aby prześcignąć przeciwników. [12] Innym godnym uwagi meczem w sezonie regularnym z wysokimi wynikami jest mecz 2 marca 1962 pomiędzy Philadelphia Warriors i New York Knicks . W tym meczu Wilt Chamberlain Warriors zdobył rekord NBA 100 punktów . [13] Najwyżej punktowana gra playoff to gra o podwójnej dogrywce pomiędzy Portland Trail Blazers i Phoenix Suns w dniu 11 maja 1992 roku. Obie drużyny połączyły się, aby zdobyć 304 punkty, a Trail Blazers pokonali Suns 153-151. Kevin Johnson z The Suns zdobył 35 punktów, a 12 innych graczy również zdobyło podwójną liczbę punktów. Najwyższy punktowany mecz playoff w regulacji miał miejsce, gdy San Antonio Spurs pokonali Denver Nuggets z wynikiem 152–133, uzyskując łączny wynik 285 punktów w dniu 26 kwietnia 1983 r. W tej grze George Gervin z Spurs strzelił mecz -wysokie 42 punkty.

Seria ta była drugą najdłuższą w historii NBA. W rozgrywanym 13 marca 2009 spotkaniu z Detroit Pistons zanotował 8 kończących podań, stając się tym samym – z liczbą 1795 – rekordzistą w liczbie asyst w historii Toronto Raptors (wyprzedził Alvina Williamsa). 29 marca Calderón zaś zanotował 19 asyst, wyrównując tym samym
4 maja 16 07:48 aktualizacja 4 maja 16 16:03 Lider Cleveland Cavaliers LeBron James wyprzedził legendarnego Michaela Jordana w klasyfikacji wszechczasów NBA w ilości wygranych meczów w fazie play-off. Foto: Reuters LeBron James Mecz z Atlanta Hawks (104:93) w półfinale Konferencji Wschodniej dał mu 120. wygraną. W meczu z "Jastrzębiami" James był liderem - uzyskał 25 pkt, miał dziewięć asyst, siedem zbiórek i pięć przechwytów. "Kawalerzyści" prowadzą w rywalizacji półfinałowej (do czterech zwycięstw) 1-0. Bilans Jamesa w play off to 120 zwycięstw i 63 porażki. 31-letni koszykarz ma szanse na przejście do historii NBA także w innych statystykach - lidera pod względem liczby meczów w play-off. Na razie najwięcej meczów po sezonie zasadniczym rozegrał pięciokrotny mistrz NBA z Los Angeles LakersDerek Fisher - 259. Bliski poprawienia rekordowego osiągnięcia Fishera przed Jamesem jest Tim Duncan z San Antonio Spurs, który ma na koncie 247 spotkań w play off. Spurs w półfinale na Zachodzie z Oklahoma City Thunder remisują 1-1. Jerel Blassingame za sprytny dla Polskiego Cukru Toruń Data utworzenia: 4 maja 2016 07:48, aktualizacja: 4 maja 2016 16:03 To również Cię zainteresuje Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. 20. Najwięcej rekordowej asysty w historii NBA. W 1987 roku Manute Bol, środkowy o wzroście 7 stóp i 7 cali, znany ze swojej umiejętności blokowania strzałów, ustanowił nowy rekord w kategorii najwyższa asysta w historii NBA. Po zatrzymaniu strzału skierowanego w jego stronę, następnie asystował koledze z drużyny. 21. Rekordy ligi NBA Wielkie drużyny i wielcy zawodnicy tworzą historię ligi NBA. Przybliżymy najwybitniejsze osiągnięcia zarówno indywidualne jak i drużynowe. Ponadto przedstawimy rekordowe fakty, ciekawostki i wyczyny związane z koszykarzami, trenerami oraz zespołami ligi NBA. Rekordy indywidualne zawodników ligi NBA Rekordy drużynowe zespołów NBA Najwięcej asyst w swojej karierze ma John Stockton. Zawodnik grał w lidze NBA w latach 1984-2003 w drużynie Utah Jazz. W ciągu 19 sezonów gry w NBA w 1 504 meczach uzyskał 15 806 co daje średnią 10,5 asysty na mecz. Ponadto John Stockton jest jedynym graczem NBA który przekroczył 15 tysięcy asyst w karierze. Top 10 zawodników NBA z największą liczbą asyst Lp. Zawodnik Mecze Asysty Średnia 1 John Stockton 1 504 15 806 10,5 2 Jason Kidd 1 391 12 091 8,7 3 Chris Paul 1 097 10 359 9,4 4 Steve Nash 1 217 10 335 8,5 5 Mark Jackson 1 296 10 334 8,0 6 Magic Johnson 906 10 141 11,2 7 Oscar Robertson 1 040 9 887 9,5 8 LeBron James 1 316 9 738 7,4 9 Isiah Thomas 979 9 061 9,3 10 Gary Payton 1 335 8 966 6,7 Aktywni zawodnicy - grający w bieżącym sezonie w lidze NBA Kompletna lista najlepiej asystujących zawodników NBA: asysty NBA lista zawodników. Sprawdź inne rekordy indywidualne ligi NBA: Zobacz: Lista zawodników z największą liczbą bloków w lidze NBA Zobacz: Lista zawodników NBA z osiągniętym meczem 5x5 Zobacz: Zawodnik z najwiekszą liczbą asyst w meczu ligi NBA Zobacz: Rekord ligi NBA w ilości celnych rzutów za 3 punkty w jednym meczu Zobacz: Zawodnicy NBA z osiągnietym Quadruple double w meczu Zobacz: Zawodnik z największą ilością zdobytych punktów w meczach gwiazd ligi NBA Zobacz: Najwyższy zawodnik ligi NBA Zobacz: Zawodnik który zdobył triple double przeciwko wszystkim drużynom ligi NBA Zobacz: Muggsy Bogues najniższy zawodnik ligi NBA Zobacz: Trener NBA z największą liczbą mistrzostw ligi NBA Zobacz: Najwięcej triple double w debiutanckim sezonie w NBA Zobacz: Lista zawodników z największą liczbą trafionych rzutów za 3 punkty w lidze NBA Zobacz: Najmłodszy koszykarz NBA, który zdobył triple double Zobacz: Stephen Curry trafił 402 rzuty za 3 punkty w sezonie NBA Zobacz: Lista zawodników z największą liczbą asyst w lidze NBA
24 stycznia 2018 w meczu przeciwko San Antonio Spurs został najmłodszym (33 lata i 25 dni) w historii NBA, który przekroczył granice 30000 punktów w karierze, pobijając rekord Kobe Bryanta (34 lata i 104 dni). Jest pierwszym w historii i jak na razie jedynym zawodnikiem NBA, który osiągnął 30000 punktów, 7000 asyst i 7000 zbiórek w
Koszykówka to gra dla wysokich ludzi. Tak było od samego początku istnienia tej dyscypliny w formie, jaką znamy dzisiaj. I choć to prawo obowiązuje niezmiennie od ponad 70 lat to definicja i postrzeganie „wysokiego człowieka” uległa wcale niemałym przemianom. Zanim przejdziemy do rankingu najwyższych zawodników w historii NBA, warto przyjrzeć się temu jak zmieniała się kwestia wzrostu w najlepszej lidze świata na przestrzeni lat. W pierwszym drafcie w 1947 najwyższy zawodnik miał 206 cm wzrostu i był jednym z zaledwie dwóch graczy, którzy przekroczyli barierę 2 metrów. Większość zawodników miała wtedy około 190 cm wzrostu. W ciągu następnych lat ta średnia oczywiście uległa zmianom, lecz tak naprawdę gdzieś od lat 70. różnice są tak naprawdę znikome, a średni wzrost oscyluje między 6 stopami i 6 calami (ok. 198 cm), a 6 stopami i 7 calami (ok. 200 cm). Bardzo ciekawe zjawisko w kontekście wzrostu możemy także zaobserwować na przykładzie zawodników międzynarodowych, których średnia wzrostu praktycznie niezmiennie maleje z roku na rok. Początkowo brani byli praktycznie tylko wysocy i silni zawodnicy podkoszowi, a menedżerowie wychodzili ze (słusznego poniekąd wówczas) założenia, że niscy zawodnicy są zbyt wolni i za słabi w obronie, aby dać sobie radę w NBA. W ostatnich latach widzimy jednak coraz więcej zawodników obwodowych, choć jak się okazuje, podkoszowi niezmiennie są w cenie: Jeszcze kilka lat temu można byłoby tutaj spróbować rozróżnić i podać najwyższych graczy z podziałem na pozycje. W obecnej NBA jednak, gdzie ten podział coraz wyraźniej się zaciera, a niektórzy zawodnicy jednego dnia grają jako rozgrywający, a drugiego jako środkowi nie sposób tego dokonać. Na potwierdzenie moich słów, oto pierwsza piątka jaką w sezonie 2019/20 wystawili Denver Nuggets: Co ciekawe jednak, nie była to najwyższa pierwsza piątka w historii ligi. W sezonie 1998/99 Dallas Mavericks wystawili jeszcze wyższy skład, który od tamtego dnia zapisał się na stałe w historii: Hubert Davis (196 cm), Michel Finley (201 cm), Dirk Nowitzki (213 cm), Chris Anstey (213 cm), Shawn Bradley (229 cm). Łączny wzrost takiej piątki wynosi ponad 10,5 metra! Trzymając się jednak pewnych klasycznych wyznaczników, amerykańscy dziennikarze wyliczyli, iż średni wzrost rozgrywających jest obecnie zdecydowanie najwyższy w historii. Jest to o tyle ciekawe, że na każdej innej pozycji grają zawodnicy średnio najniżsi od lat 80. To wszystko daje nam obecny średni wzrost zawodnika NBA wynoszący 6 stóp i 6,39 cala, czyli około 199 cm wzrostu. ZESPÓŁŚREDNIA WZROSTUAtlanta Hawks 198 cmBoston Celtics194 cmBrooklyn Nets199 cmCharlotte Hornets199 cmChicago Bulls202 cmCleveland Cavaliers198 cmDallas Mavericks200 cmDenver Nuggets199 cmDetroit Pistons200 cmGolden State Warriors198 cmHouston Rockets195 cmIndiana Pacers197 cmLA Clippers199 cmLos Angeles Lakers199 cmMemphis Grizzlies198 cmMiami Heat200 cmMilwaukee Bucks199 cmMinnesota Timberwolves199 cmNew Orleans Pelicans199 cmNew York Knicks198 cmOklahoma City Thunder200 cmOrlando Magic200 cmPhiladelphia 76ers201 cmPhoenix Suns198 cmPortland Trail Blazers199 cmSacramento Kings199 cmSan Antonio Spurs199 cmToronto Raptors196 cmUtah Jazz197 cmWashington Wizards200 cm Nawet jednak jeśli szanse coraz częściej dostają zawodnicy niscy, co w erze rzutów trzypunktowych powinno się jeszcze pogłębić, to wciąż w NBA nie brak prawdziwych olbrzymów. Oto zestawienie 10 najwyższych zawodników w historii NBA, na której nie brakuje także aktywnych zawodników. Warto mieć na uwadze, że lista zawiera najwyższych graczy, którzy kiedykolwiek zagrali w NBA, choćby przez krótką chwilę (w niektórych wypadkach naprawdę krótką). Jest bowiem zawodnik wyższy niż ktokolwiek na tej liście. Yasutaka Okayama to gracz wybrany w drafcie 1981 roku przez Golden State Warriors, który oficjalnie mierzył 234 cm wzrostu. Niestety jednak nie dane mu było nigdy zagrać w NBA, stąd nie mógł znaleźć się na liście. Poniższa lista zawiera nazwiska najwyższych koszykarzy w całej dotychczasowej historii ligi. Niektórzy z nich stanowią zaledwie ciekawostkę, niektórych możecie regularnie oglądać na parkietach NBA, nie brak także prawdziwych legend tego sportu. 10. Priest Lauderdale – 224 cm, 147 kg 28 pick legendarnego draftu 1996. Amerykanin bułgarskiego pochodzenia wielkiej kariery w NBA nie zrobił, grając dwa lata w barwach Hawks i Nuggets. Gdyby nauczył się rzucać osobiste (55%), bardzo możliwe, że w NBA zobaczylibyśmy go więcej razy. Fun fact: W swojej profesjonalnej karierze Priest grał w: USA, Hiszpanii, Wenezueli, Chinach, Filipinach, Bułgarii, Iraku, Iranie, Libanie, Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratach Arabskich. 10. Boban Marjanovic – 224 cm, 131 kg Nie ma chyba obecnie bardziej sympatycznego i lubianego gracza w całej NBA i to nie tylko ze strony fanów, ale także samych zawodników. Gdziekolwiek się nie pojawia, Boban bez trudu podbija serca wszystkich wokół. Na boisku spełnia swoje zadania znakomicie – jest niesamowicie efektywny w krótkich okresach jakie dostaje, potrafiąc hurtowo dostarczać punktów. Niestety równie często zdarza mu się popełniać faule w obronie, co poważnie ogranicza jego czas gry. Jeśli jednak pozostanie zdrowy (z czym do tej pory nie ma większych problemów, co jest naprawdę imponujące patrząc na kariery reszty olbrzymów) bez trudu jeszcze niejeden raz będziemy mogli nacieszyć się popisami Bobiego Fun fact: Boban Marjanovic ma największe dłonie w historii NBA, a bardzo możliwe, że także w historii sportu w ogóle: 10. Ralph Samson – 224 cm, 103 kg. Chyba najbardziej utalentowany zawodnik na tej liście. Wybrany z pierwszym numerem draftu i jednocześnie członek Galerii Sław. Wraz z młodym Hakeemem Olajuwonem stworzył oryginalne Twin Towers, które dało Finały Rakietom w 1986 roku. Wchodził do ligi z ogromnymi oczekiwaniami (3x zawodnik roku na studiach) i do czasu fatalnych kontuzji, w pełni je spełniał. Niestety problemy z kolanami skutecznie ograniczyły jego możliwości, a po trzech operacjach jakie przeszedł, nigdy nie wrócił do dawnej formy. Fun Fact: Ralph Sampson jest autorem jednego z najbardziej niesamowitych game-winnerów w historii NBA playoffs. W 1986 roku takim rzutem, Sampson wysłał do domu ówczesnych mistrzów NBA: 10. Rik Smits – 224 cm, 113 kg Dunkujący Holender jak zwykło się nazywać Rika to jeden z symboli Indiany Pacers lat 90. Naprawdę dobry zawodnik, choć w naszpikowanej genialnymi środkowymi dekadzie pozostawał nieco w cieniu. Nigdy w karierze nie zszedł poniżej średnich 10 pkt i 5 zb w meczu. I choć w Meczu Gwiazd zagrał tylko raz to przez lata był drugą opcją Pacers zaraz za Reggiem Millerem mając wielki udział w największych sukcesach w historii klubu. Fun Fact: Smits jest wielkim fanem motocrossów i po zakończeniu kariery koszykarskiej zajął się kolekcjonowaniem zabytkowych motocykli i braniem udziału w wyścigach. 10. Mark Eaton – 224 cm, 124 kg Prawdziwy mistrz blokowania rzutów. Po dziś dzień dzierży rekord w najwyższej średniej bloków w historii – w sezonie wyniosła ona kosmiczne 5,6 blk na mecz. Mark ma na swoim koncie także kilka innych rekordów, najwyższą średnią bloków w karierze (3,5) czy ilość bloków w jednym sezonie (456). Eaton był prawdziwą ostoją defensywy Utah Jazz w latach 80 dwukrotnie wygrywając tytuł Obrońcy Roku i pięciokrotnie lądując w All-Defensive Team. Mark mógłby bardziej wyśrubować swoje rekordy, gdyby nie nawracające problemy z plecami, które zmusiły go do wcześniejszej emerytury. Fun Fact: Pewnego razu Mark Eaton zablokował próbę wsadu Rexa Chapmana nawet nie odrywając nóg od ziemi: 6. Tacko Fall – 226 cm, 141 kg Kolejny olbrzym grający obecnie w NBA, który jest praktycznie uniwersalnie lubiany. Pochodzący z Senegalu Tacko szybko zrobił furorę w internecie między innymi za sprawą takich nagrań: Mimo, że w koszykówkę zaczął grać dopiero w wieku 16 lat, to już w NCAA pokazał, że nie jest tylko chwilową ciekawostką (Obrońca Roku w konferencji AAC) i warto dać mu kolejne szanse. Na to zdecydowali się Boston Celtics w barwach których Fall występuje obecnie, choć większość czasu spędza w G-League. Fun fact: Fall jest niezwykle inteligentny. Nauczył się płynnie posługiwać językiem angielskim w zaledwie 8 miesięcy, a jego egzamin SAT znajdował się wśród 5% najlepszych wyników w całym kraju. 6. Sim Bhullar – 226 cm, 163 kg Kolejny olbrzym na liście. Mierzący 226 cm Bhullar znany jest głównie z dwóch rzeczy – oczywiście ze swojego wzrostu oraz z bycia pierwszym zawodnikiem indyjskiego pochodzenia, który zagrał w NBA. Zdobył nawet całe 2 punkty w trakcie 3 min spędzonych na parkiecie w aż 3 spotkaniach. Fun fact: W liceum prawie notował triple-double na poziomie 16 pkt, 14 zb i 8 blk. 6. Pavel Podkolzin – 226 cm, 117kg Rosyjski olbrzym, który jednak nigdy nie zawojował NBA. Swego czasu jednak Podkolzin był typowany do czołówki draftu 2003, jednak wycofał się z niego z powodu problemów zdrowotnych (cierpiał na akromegalię, która była przyczyną jego wzrostu i musiał poddać się operacji). Ostatecznie w kolejnym drafcie trafił z 21 numerem do Jazz, którzy od razu oddali go do Mavericks. Jak się niestety okazało, warunki fizyczne to wszystko czym Pavel był w stanie zaimponować i po zaledwie 6 występach w ciągu dwóch lat, przeniósł się z powrotem do Rosji. 6. Chuck Nevitt – 226 cm, 98 kg Autor najlepszego wąsa na tej liście i jednocześnie jednej z bardziej nietypowych karier. W NBA pojawiał się niemalże turystycznie. Mimo, że jego kariera w najlepszej lidze świata trwała z przerwami 9 lat to łącznie zanotował zaledwie 826 minut w 155 spotkaniach, co wynosi mniej niż 18 pełnych meczów. Mimo to zdążył zaskarbić sobie przychylność fanów i komentatorów, którzy świętowali jego każde pojawienie się na parkiecie nadając mu oficjalną nazwę Nevitt Time. Fun fact: Jedyny zawodnik na tej liście i tym samym najwyższy koszykarz w historii z pierścieniem mistrzowskim (mimo, że w playoffach 1985 nie zagrał nawet sekundy). 3. Yao Ming – 229 cm, 140 kg Yao to osobny rozdział w historii NBA. Na ligowych parkietach szybko udowodnił, że obok wzrostu posiada równie wielki talent. Razem z Tracym McGradym tworzyli wzbudzający postrach duet, a Yao w najlepszym sezonie notował średnie na poziomie 25/9/2 blk. Jedyny obok Ralpha Sampsona przedstawiciel Galerii Sław na tej liście (również wybrany z jedynką w drafcie). Niestety i w tym wypadku kontuzje bardzo mocno ograniczyły karierę, która potrwała zaledwie 9 sezonów. Znaczenie Minga dla NBA wyrasta jednak daleko poza jego popisy boiskowe. Yao to absolutna legenda sportu w Chinach i jego rola w popularyzacji NBA w Państwie Środka (z której teraz liga czerpie olbrzymie korzyści finansowe) jest absolutnie nieoceniona. Środkowy stał się kulturowym fenomenem, będąc wybieranym głosami głównie chińskich fanów do Meczu Gwiazd w każdym sezonie w jakim grał. Na podstawie jego debiutanckiego sezonu powstał nawet film dokumentalny. Obecnie pełni rolę szefa chińskiego związku koszykówki. Fun fact: Yao Ming jest uwieczniony na jednym z najpopularniejszych memów w internecie: 3. Shawn Bradley 229 cm, 106 kg Znany chyba każdemu kibicowi koszykówki na świecie z powodu swojego udziału w filmie Space Jam. Jednak poza rolą w filmie i oczywiście niezwykłym wzrostem, Bradley nie zrobił nic więcej aby zapisać się w świadomości fanów NBA. Co innego w NCAA, gdzie jest posiadaczem rekordu bloków w jednym meczu (14). W zawodowej koszykówce był mocno przeciętnym graczem, który ze względu na stosunkowo niewielką wagę, nie radził sobie z silniejszymi fizycznie rywalami. Fun Fact: ESPN nakręciło krótki film dokumentalny o Shawnie Bradleyu i jego nieco pechowej tendencji do znajdywania się po złej stronie wielu pamiętnych wsadów. 3. Slavko Vranes – 229 cm*, 124 kg Czarnogórzec legitymujący się 229 cm, którego kariera nie była już równie imponująca. Środkowy wybrany w drafcie 2003 przez New York Knicks nie zdążył zagrać meczu przed zwolnieniem w grudniu tego roku. Vranes ostatecznie zagrał w NBA w barwach Portland – jego dorobek to 1 faul w ciągu 3 minut gry. * Są pewne wątpliwości, co do wzrostu Slavko Vranesa. Oficjalna strona Euroligi podaje jednak 229 cm. 2. Manute Bol – 231 cm*, 90 kg Bol swój niezwykły wzrost ma zapisany w genach. Manute pochodzi bowiem z sudańskiego plemienia Dinka, słynącego z niezwykle rosłych przedstawicieli. Pomimo wzrostu Bol był niezwykle chudy, co ograniczało nieco jego możliwości. Mimo tego dał się poznać jako jeden z najlepszych defensywnych specjalistów w lidze, słynąc z blokowania rzutów. Co ciekawe, Bol był niejako protoplastą dzisiejszych centrów, ponieważ jedną z jego głównych broni był solidny rzut zza łuku. Poza boiskiem Bol bardzo angażował się w działalność na rzecz praw człowieka w rodzinnym Sudanie. Obecnie w Denver Nuggets gra jego syn – Bol Bol. Fun Fact: Manute Bol jest jedynym koszykarzem w historii, który ma na swoim koncie więcej zablokowanych rzutów niż zdobytych punktów. * W kontekście wzrostu Manute Bola także pojawiają się znaki zapytania. Na stronie NBA jego wzrost wynosi 229 cm, lecz w oficjalnej encyklopedii NBA jest to już 231 cm. W tym wypadku została wybrana częściej przyjmowana wersja. 1. Gheorghe Muresan – 231 cm, 137 kg Bezdyskusyjnie najwyższy zawodnik w historii NBA to Gheorhe Muresan. W przeciwieństwie do Bola, tutaj nie ma żadnych wątpliwości co do faktycznego wzrostu środkowego. Rumuński podkoszowy także nie należał tylko do ligowych ciekawostek. Osiągał nawet większe sukcesy niż Manute. W 1996 roku otrzymał nagrodę Most Improved Player w barwach Washington Bullets (średnie na poziomie 14,5 pkt 9,6zb i 2,3 blk na mecz). Podobnie jak Podkolzin, Muresan zmagał się z akromegalią, na którą przeszedł udaną operację w 1993 roku. Niestety nawracające kontuzje mocno skróciły jego karierę. Po jej zakończeniu stał się ambasadorem klubu Washington Wizards. Fun Fact: Muresan podobnie jak niektórzy gracze na tej liście także był aktywny w showbiznesie biorąc udział w filmie Mój przyjaciel olbrzym oraz w teledysku do utworu My name is Eminema. Mimo wszystko wzrost nie był jak widać gwarantem wielkich sukcesów, chociaż w niczym też na pewno nie przeszkadzał, a część rekordów i nagród indywidualnych padła łupem naprawdę wysokich graczy: 1. Najwyższy trener w historii Bill Cartwright (Chicago Bulls, 216 cm) 2. Najwyższy trener obecnie: Luke Walton (Sacramento Kings, 203 cm) 3. Najwyższy 1 pick w historii: Yao Ming (229cm) 4. Najwyższy MVP w historii: Kareem Abdul-Jabbar (218 cm) 5. Najwyższy ROTY w historii: Ralph Sampson (224 cm) 6. Najwyższy DPOTY w historii: Mark Eaton (224 cm) 7. Najwyższy 6thman w historii: Bill Walton (211 cm) 8. Najwyższy All-Star MVP w historii: Ralph Sampson (224 cm) 9. Najwyższy Finals MVP w historii: Kareem Abdul-Jabbar (218 cm) 10. Najwyższy Executive w historii: Larry Bird (206 cm) 11. Najwyższy COTY w historii: Larry Bird/John “Red” Kerr/Ray Scott (206 cm) 12. Najwyższy MIP w historii: Gheorghe Mhuresan (231 cm) 13. Najwyższy wygrany konkursu wsadów w historii: Larry Nance/Dwight Howard (208 cm) 14. Najwyższy uczestnik konkursu wsadów w historii: Ralph Sampson (224 cm) 15. Najwyższy zwycięzca konkursu trójek w historii: Dirk Nowitzki (213 cm) 16. Najwyższy uczestnik konkursu rzutów za trzy punkty w historii: Dirk Nowitzki/Channing Frye (213 cm) 17. Najwyższy król strzelców w historii: Kareem Abdul-Jabbar (218 cm – 1970/71 ( pkt) i 1971/72 ( pkt)) 18. Najwyższy lider zbiórek w historii: Kareem Abdul-Jabbar (218 cm – 1975/76 – zb) 19. Najwyższy lider asyst w historii: Magic Johnson (206 cm – 4x w latach 1982-1987, najwięcej w sezonie 1983/84 – ) i LeBron James (206 cm – 2019/2020 – 20. Najwyższy lider przechwytów w historii: Ben Simmons (211 cm – 2019/20 i stl) 21. Najwyższy lider bloków w historii: Mark Eaton (224 cm – 1984/85 i blk) 22. Najwyższy lider minut w historii: Wilt Chamberlain (216 cm – 9x w latach 1959/1968, najwięcej w sezonie 1961/62 – min) Na koniec w ramach pewnego podsumowania, tabela najwyższych zawodników wybranych z każdym pickiem draftu poczynając od pierwszego a na sześćdziesiątym kończąc. Pick w drafcieZawodnik1Yao Ming (229 cm)2Shawn Bradley (229 cm)3Tom Burleson (218 cm)4Kristaps Porzingis (221 cm)5Alex Len/Jon Koncak (213 cm)6Mo Bamba/Chris Kaman/Felton Spencer/Bryant Reeves/Willie Cauley-Stein/William Bedford (213 cm)7Luc Longley (218 cm)8Robert Parish (216 cm)9Joel Przybilla/Jakob Poeltl (216 cm)10Spencer Hawes (216 cm)11Kevin Willis/Meyers Leonard/Will Perdue (213 cm)12Aleksandar Radojevic (221 cm)13Georgios Papagiannis14Rich King (218 cm)15Robin Lopez/Jason Collier/Steven/Hunter/Blair Rasmussen (213 cm)16Chris Welp/Lucas Nogueira/Bill Wennington (213 cm)17Roy Hibbert (218 cm)18Randy Breuer (221 cm)19Jamaal Magloire/Scott Pollard (211 cm)20Zydrunas Ilgauskas (221 cm)21Pavel Podkolzin (226 cm)22Fab Melo/George Zidek (213 cm)23Kosta Koufos/Stanley Roberts/Earl Jones (213 cm)24Arvydas Sabonis (221 cm)25Jake Tsakalidis (218 cm)26Rolando Ferreira/Vlade Divac/Greg Dreiling (216 cm)27Primoz Brezec (218 cm)28Priest Lauderdale (224 cm)29Mike Brittain/David Harrison/Stuart Gray/Reggie Harding/Travis Knight (213 cm)30Gheorghe Muresan (231 cm)31Manute Bol (231 cm)32Peter John Ramos (221 cm)33Walter Palmer (216 cm)34Gary Leonard (216 cm)35Bruno Sundov (218 cm)36Soumalia Samake/Mitchell Robinson/Wang Zhizhi/Jerome James/Omer Asik (213 cm)37Greg Butler/Jeff Wilkins/Casey Shaw/David Andersen (211 cm)38Kosta Perovic (218 cm)39Slavko Vranes (226 cm)40Dino Radja/Rich Manning/Mark Acres/Hanno Mottola/Diamond Stone (211cm)41Mario Kasun (216 cm)42Matt Geiger/Nick Richards/William Smith/Rich Niemann/Paul Mokeski (213 cm)43Edy Tavares (221 cm)44Bol Bol (218 cm)45Justin Hamilton (213 cm)46Ha-Seung Jin (221 cm)47Todd MacCulloch (213 cm)48Dakari Johnson/Reggie Harding (213 cm)49Aarn Gray (213 cm)50Solomon Alabi (216 cm)51Zan Tabak (213 cm)52Ognjen Kuzmic (216 cm)53Dan McClintock (213 cm)54Mark Blount/Zeljko Rebraca (213 cm)55Joffrey Lauvergne (211 cm)56Hamady N’Diaye/Tim Young (213 cm)57Luke Witte (213 cm)58Andreas Glyniadakis (216 cm)59Damir Markota (208 cm)60Robert Sacre/Semih Erden/Mike Dabich (213 cm) Linijka 37 punktów, pięć zbiórek i 16 asyst z wtorkowego meczu przeciwko Atlanta Hawks padła po raz 31. w całej historii NBA (nie było takiej od prawie czterech lat, od Trae Younga z 39-6-18), ale dokładając trzy przechwyty (i automatycznie zawężając „historię NBA” do ostatnich 50 lat), poziomy 37-5-16-3 osiągało dotąd

Trwa udany początek sezonu Los Angeles Lakers. Ekipa z Miasta Aniołów korzysta z łatwego terminarza i wygrała trzy z pierwszych czterech meczów, a ostatnie zwycięstwo odniosła we wtorkową noc. Jeziorowcy nie dali szans Memphis Grizzlies, triumfując aż 120:91, rozstrzygając losy meczu serią 22:0 na koniec trzeciej kwarty. W czwartej, ostatniej, części spotkania gwiazdy LAL już odpoczywały, ale nawet mimo tego w historii NBA zapisał się Anthony Davis. Nowy gwiazdor Lakers został pierwszym w historii zawodnikiem, który zdołał zdobyć 40 punktów i zebrać 20 piłek w niespełna 31 minut gry. Wcześniej najszybszy mecz na 40-20 rozegrał Elgin Baylor, który w styczniu 1961 roku w 33 minuty miał 46 punktów i 22 zbiórki. Co ciekawe, na występ na poziomie 40-20 w wykonaniu swojego koszykarza kibice Lakers czekali aż 16 lat. Ostatni raz dokonał tego legendarny Shaquille O'Neal. Davis większość punktów zdobył z linii rzutów wolnych. Trafił z niej aż 26 z 27 rzutów, zostając przy okazji zawodnikiem, który trafił najwięcej wolnych w jednym spotkaniu w historii klubu. Po czterech meczach w barwach Lakers Davis ma średnie na poziomie 28,8 punktu, 12,8 zbiórki, 3 asyst i 3 bloków, spełniając oczekiwania fanów. W barwach LAL nieźle zaprezentował się też drugi z gwiazdorów, LeBron James, który zakończył spotkanie z Memphis z dorobkiem 23 punktów, 2 zbiórek i 8 asyst. Co ciekawe, kibice w Staples Center skandowali „Taco Tueseday” – LBJ w trakcie letnich wakacji chwalił się w mediach społecznościowych organizacją wtorkowych przyjęć z taco, podczas których krzyczał do kamery właśnie o „Taco Tueseday”. W pozostałych meczach we wtorkową noc Miami Heat pokonali u siebie Atlantę Hawks (112:97) w debiucie Jimmiego Butlera w barwach drużyny z Florydy, natomiast Denver Nuggets niespodziewanie przegrali na własnym parkiecie z Dallas Mavericks (106:109). W barwach gości aż dziewięciu zawodników zdobyło ponad 10 punktów i tym razem niepotrzebne były popisy znakomitego europejskiego duetu Luka Doncić – Kristapas Porzingis. NBA: wyniki wtorkowych meczów Miami Heat – Atlanta Hawks 112:97 Denver Nuggets – Dallas Mavericks 106:109 Los Angeles Lakers – Memphis Grizzlies 120:91

Havlicek w bohaterski sposób pociągnął swoją drużynę, zdobywając 29 punktów, 10 asyst i 9 zbiórek. Podobnego wyczynu dokonał w kolejnym meczu. Celtics dokonali niemożliwego i jako pierwszy zespół w historii NBA odrobił dwumeczową stratę i awansował do finałów, pokonując Philadelphię 76ers 4-3. Michael Jordan
Najważniejsze nagrody uniwersyteckie Allena Iversona: Virginia State Player of the Year in Football (1993) Virginia State Player of the Year in Basketball (1993) Debiutant Roku Big East (1995) Debiutant Roku NCAA (1995) Obrońca Roku Big East (2 razy) Pierwsza Piątka NCAA (1996) MVP Big East (1996) Złoty medal Mistrzostw Świata (1995) Najważniejsze nagrody Allena Iversona w NBA: MVP sezonu (2000/01) MVP Meczu Gwiazd (2001, 2005) MVP Meczu Debiutantów (1997) Debiutant Miesiąca (2 razy) Debiutant Roku NBA (1996/97) Pierwsza Piątka Debiutantów NBA (1996/97) Pierwsza Piątka NBA (1999, 2001, 2005) Druga Piątka NBA (2000, 2002, 2003) Trzecia Piątka NBA (2006) Wybór do All Star Game (11 razy – 9 występów) Brązowy medal olimpijski (Ateny, 2004) Król Strzelców NBA (1999, 2001, 2002, 2005) Najlepszy Przechwytujący NBA (2001, 2002, 2003) Zawodnik Miesiąca NBA (4 razy) Zawodnik Tygodnia NBA (23 razy) Zastrzeżenie numeru 3 przez Philadelphię 76ers Wybrany do Galerii Sław NBA (2016) Indywidualne rekordy Allena Iversona: Najwięcej punktów w meczu: 60 (trzynasty wynik w historii) Najwięcej punktów w meczu w play-offs: 55 (czwarty wynik w historii) Najwięcej asyst w meczu: 16 (2 razy) Najwięcej asyst w meczu w play-offs: 16 Najwięcej zbiórek w meczu: 11 Najwięcej przechwytów w meczu: 9 (2 razy) Najwięcej przechwytów w meczu play-offs: 10 (rekord NBA) Najwięcej minut w meczu: 54 (2 razy) Mecze sezonu z 40+ punktami: 78 (bilans drużyn 53-25) Mecze sezonu z 50+ punktami: 11 (bilans drużyn 6-5) Mecze play-offs z 40+ punktami: 10 (bilans drużyn 9-1) Mecze play-offs z 50+ punktami: 3 (bilans drużyn 3-0) Pozostałe osiągnięcia: 7 najlepszy strzelec w historii NBA pod względem średniej punktów w meczu ( 2 najlepszy strzelec play-offs w historii NBA pod względem średniej punktów w meczu ( 25 najlepszy strzelec w historii NBA pod względem całkowitej ilości punktów (24 368) 9 najlepszy przechwytujący w historii NBA pod względem średniej w meczu ( 7 najlepszy przechwytujący play-offs w historii NBA pod względem średniej w meczu ( Najniższy w historii numer pierwszy draftu, Król Strzelców, MVP i MVP Meczu Gwiazd Jedyny w historii debiutant, który rzucił 40+ punktów w 5 kolejnych meczach Jeden z dwóch graczy w historii, którzy w pierwszej serii PO rzucili dwa razy 50+ punktów Jedyny gracz w historii będący w TOP5 sezonu w punktach, asystach i przechwytach Jedyny gracz w historii, który po zmianie klubu odnotował 3 razy z rzędu double-double Jedyny gracz w historii z 1000+ punktami i 100+ przechwytami w pierwszych 11 sezonach Rekord 5-meczowej serii finałowej w punktach (178) i trafieniach (66) Rekord reprezentacji USA w punktach w jednym meczu eliminacyjnym: 28 Rekord reprezentacji USA w trafionych rzutach za 3 w meczu: (7) Rozegrane sezony w NBA: 14 (914 meczów) Udział w play-offs: 8 razy (71 meczów – 4x pierwsza runda, 3x druga runda, 1x finał NBA) Drużyny w NBA: Philadelphia 76ers (1996-06, 2009-10), Denver Nuggets (2006-08), Detroit Pistons (2008-09), Memphis Grizzlies (2009-10) Osiągnięcia i rekordy Iversona sezon po sezonie: Georgetown Hoyas 1994/96 Będąc na pierwszym roku gry w college’u dostał nagrodę Debiutanta Roku w Big East Na drugim roku został wybrany do Pierwszej Piątki Ligi NCAA przez Associated Press W obydwu sezonach w college’u został wybrany Defensywnym Graczem Roku w Konferencji Big East Wybrany do First Team All-America w sezonie 1995/96 W 1995 roku występuje na Mistrzostwach Uniwersyteckich, gdzie przewodzi USA w punktach ( asystach ( i przechwytach ( i zdobywa złoty medal W sezonie 1995/96 został najlepszym zawodnikiem ligi Big East Na drugim roku przewodzi Hoyas w punktach ( ppg), asystach ( apg) i przechwytach ( spg) Zostaje liderem w historii Georgetown w liczbie zdobytych punktów Philadelphia 76ers 1996/97 Wybrany w Drafcie NBA 1996 przez Philadelphię 76ers w pierwszej rundzie z numerem pierwszym, jako najniższy gracz o tym numerze w historii 1 listopada 1996 w swoim debiucie w NBA przeciwko Milwaukee zdobył 30 punktów (66% skuteczności) Został Debiutantem Listopada zdobywając ppg, apg i spg (najlepsze wyniki wśród pierwszoroczniaków) Podczas All-Star Weekend został wybrany MVP Meczu Debiutantów – zdobył 19 punktów i 9 asyst, został pierwszym graczem Sixers uhonorowanym tym wyróżnieniem W kwietniu 1997 roku w pięciu kolejnych meczach rzucał co najmniej 40 punktów (w tym 50 przeciwko Cavs) ustanawiając rekord debiutantów w historii NBA Został Debiutantem Kwietnia zdobywając ppg (pierwszy w NBA) i apg (pierwszy wśród debiutantów) Zakończył sezon z ppg (szósty w NBA), apg (jedenasty w NBA) i spg (siódmy w NBA), we wszystkich tych kategoriach był najlepszy wśród debiutantów Ustanowił rekord liczby punktów zdobytych w sezonie przez debiutanta – 1787 Wybrany do Pierwszej Piątki Debiutantów Zdobył nagrodę Debiutanta Roku i zostając pierwszym zawodnikiem Philadelphii z takim wyróżnieniem Philadelphia 76ers 1997/98 Zostaje po raz pierwszy w karierze Graczem Tygodnia zdobywając ppg , apg i rpg (bilans 3-0) Zakończył sezon z ppg (ósmy w NBA), apg (szesnasty w NBA ) i spg (piąty w NBA) Philadelphia 76ers 1998/99 Został po raz pierwszy w karierze Graczem Miesiąca (luty 1999) ze średnimi ppg (najlepszy w NBA), apg, rpg, spg Został Królem Strzelców NBA ze średnią ppg, był również liderem w kategorii minut spędzonych na boisku ( mpg) i zajął trzecie miejsce w przechwytach (2. 29 spg) Wybrany do Pierwszej Piątki NBA Po raz pierwszy w karierze kwalifikuje się do play-offs, gdzie zdobywa ppg, rpg, apg i spg (Sixers odpadli w drugiej rundzie 0-4) Philadelphia 76ers 1999/00 Wybrany przez kibiców do pierwszej piątki Wschodu na All Star Game, gdzie zdobywa 26 punktów i 5 asyst Został siódmym strzelcem za 3 punkty w konkursie AT&T Shootout podczas All-Star Weekend 2000 Został po raz drugi w karierze Graczem Tygodnia W sezonie zdobywa ppg (drugi w NBA), apg oraz spg Został wybrany do Drugiej Piątki NBA Po raz drugi w karierze kwalifikuje się do play-offs, gdzie zdobywa ppg, rpg, apg i spg (Sixers odpadli w drugiej rundzie 2-4) Philadelphia 76ers 2000/01 Pomaga wygrać pierwszych 10 meczy Sixers w sezonie przez co zespół notuje jeden z najlepszych startów w swojej historii 6 stycznia. rzucił 54 punkty w wygranym 107-103 meczu z Cavaliers ustanawiając rekord kariery Zostaje drugi raz w karierze Zawodnikiem Miesiąca (styczeń 2001) zdobywając ppg, apg i spg, sześciokrotnie rzucał w tym okresie 40 lub więcej punktów, w tym dwa razy 50 lub więcej Dostaje 1 508 142 głosów kibiców (pierwszy wynik na Wschodzie, trzeci w całej lidze) i zostaje wybrany drugi raz w karierze do All Star Game, gdzie zdobywa 25 punktów, 5 asyst i dostaje MVP Dwa razy nazwany Zawodnikiem Tygodnia (na początku stycznia i w połowie lutego) Zostaje Królem Strzelców NBA ze średnią ppg. Przewodzi też NBA w przechwytach ze średnią spg i w minutach gry, ze średnią mpg 25 kwietnia. zdobywa rekordowe w play-offs 45 punktów (ma także 9 asyst) w wygranym 116-98 meczu nr 2 pierwszej rundy przeciwko Pacers 9 kwietnia. kolejny rekord zdobytych punktów – przeciwko Raptors w drugiej rundzie rzuca 54 punktyi ma 5 zbiórek oraz 4 asysty Otrzymujeł nagrodę MVP dla Najlepszego Zawodnika NBA w sezonie Zdobywa w siódmym meczu przeciwko Raptors rekordowe 16 asyst prowadząc Sixers do jednopunktowego zwycięstwa i Finału Konferencji Rzuca w pierwszym meczu Finałów 2001 rekordowe dla siebie 48 punktów doprowadzając w ten sposób Sixers do zwycięstwa po dogrywce nad Lakers Zostaje przez dziennikarzy uznany za najlepszego zawodnika w lidze Wybrany do Pierwszej Piątki NBA W całych play-offs zdobywa ppg, rpg, apg i spg, a jego Sixers awansują do Finału NBA, w którym przegrywają 1-4 Philadelphia 76ers 2001/02 W pierwszym tygodniu sezonu został po raz czwarty w karierze Graczem Tygodnia NBA ze średnimi ppg., apg, rpg i spg (bilans 4-0) 8 stycznia zanotował pierwsze w karierze triple-double: 30 punktów, 11 asyst i 10 zbiórek 16 stycznia zdobywając 58 punktów w meczu z Rockets poprawił o 4 oczka swój rekord kariery 21 stycznia zdobywa swój 10-cio tysięczny punkt w karierze Zostaje po raz piąty w karierze Graczem Tygodnia ze średnimi aż ppg. i apg Po raz drugi z rzędu dostał nagrodę dla Gracza Tygodnia, tym razem ze średnimi ppg, apg, i spg Po raz trzeci w karierze zostaje Graczem Miesiąca, tym razem za styczeń 2002 Zostaje wybrany przez kibiców do All Star Game, gdzie zdobywa 5 punktów i 3 asysty Zostaje po raz siódmy w karierze Graczem Tygodnia (bilans 3-1) W całym sezonie przewodzi NBA w punktach (rekordowe w karierze przechwytach ( i minutach ( Wybrany do Drugiej Piątki NBA Po raz czwarty w karierze kwalifikuje się do play-offs, gdzie zdobywa ppg, rpg, apg i spg (Sixers odpadli w pierwszej rundzie 1-4) Philadelphia 76ers 2002/03 Zostaje po raz ósmy w karierze Graczem Tygodnia NBA ze średnimi ppg, rpg, apg i spg (bilans 3-1) Drugi tydzień z rzędu zostaje Graczem Tygodnia, ze średnimi ppg (45% skuteczności), apg i spg (bilans 4-0) Wybrany przez kibiców do All Star Game z drugim wynikiem na Wschodzie, w meczu zdobywa 35 punktów i 7 asyst, 5 przechwytów oraz 5 zbiórek Zostaje po raz dziesiąty w karierze Graczem Tygodnia ze średnimi ppg, apg, apg i rpg (bilans 3-0) Zdobywa swój 12 000 punkt w karierze jako jedenasty najmłodszy gracz w historii (pod koniec sezonu ma już ponad 13 000 punktów) Kończy sezon ze średnimi ppg (trzeci w NBA), apg, spg (lider NBA) oraz mpg (lider NBA) Wybrany do Drugiej Piątki NBA Wybrany do USA Basketball na olimpiadę w Atenach w 2004 roku Po raz piąty w karierze kwalifikuje się do play-offs, gdzie zdobywa ppg, rpg, apg i spg (Sixers odpadli w drugiej rundzie 2-4) Philadelphia 76ers 2003/04 Został po raz jedenasty w karierze Graczem Tygodnia ze średnimi ppg, rpg, apg i spg. (bilans 2-1) 29 listopada rzucił rekordowe w sezonie 50 punktów W meczu z Orlando Magic 23 stycznia rzucił swój 14 000 punkt w karierze jako dziesiąty najmłodszy gracz, który tego dokonał 19 lutego przeciwko Sonics po raz 50 w karierze rzuca 40 lub więcej punków Otrzymuje 1 731 648 głosów co pozwala mu po raz 5 z rzędu wziąć udział w All Star Game, w którym zdobywa 3 punkty i najwięcej na boisku aż 11 asyst Ze średnimi ppg, apg, spg w ciągu minut gry zostałby drugim strzelcem, siódmym podającym, pierwszym przechwytującym i najdłużej grającym zawodnikiem NBA, ale nie został sklasyfikowany za zbyt małą ilość rozegranych spotkań (48 – wyrównanie najgorszego rekordu kariery) Zdobywa złoty medal na eliminacjach do olimpiady w Puerto Rico pomagając wygrać USA wszystkie 10 spotkań Zdobywa brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach przewodząc reprezentacji USA w punktach ( minutach ( oraz liczbie trafionych rzutów za 3 punkty (15) Philadelphia 76ers 2004/05 18 grudnia w meczu przeciwko Bucks rzuca rekordowe w sezonie 54 punkty, po raz 11 w karierze przekraczając granicę 50 punktów i jednocześnie zdobywając swój 15 000 punkt w karierze W meczu z Jazz 20 grudnia rzuca 51 punktów drugi z rzędu przekraczając barierę 50 oczek (po raz pierwszy w karierze i pierwszy raz w NBA od 4 lat) Zdobywa tytuł Gracza Tygodnia ze średnimi aż ppg, apg i spg (bilans 1-1) Ustanawia nowy rekord kariery i sezonu rzucając 60 punktów przeciwko Magic, ustanawiając również rekord oddanych i trafionych rzutów wolnych w meczu (23/27) Zdobywa czternasty raz w karierze tytuł Gracza Tygodnia notując średnie ppg, apg, rpg i spg (bilans 2-1) Dzięki 1 590 400 głosom kibiców zostaje po raz szósty z rzędu wybrany do wyjściowego składu na Mecz Gwiazd, w którym 15 punktów, 10 asyst i 5 przechwytów zapewnia mu drugą w karierze nagrodę MVP. Zdobywa piętnasty raz w karierze tytuł Gracza Tygodnia ze średnimi ppg, apg, i spg (bilans 2-1). Zdobywa szesnasty raz w karierze tytuł Gracza Tygodnia ze średnimi ppg, apg, i spg (bilans 3-0). 8 kwietnia przeciwko Heat zdobywa rekordowe w karierze 16 asyst w jednym meczu, rekord ten wyrównuje 14 kwietnia z Cavs Po raz czwarty w karierze zostaje Graczem Miesiąca, w kwietniu 2005 zdobywając ppg, apg i spg przy skuteczności. 47% (bilans 8-3). Ze średnimi ppg, apg, spg w mpg zostaje po raz czwarty w karierze Królem Strzelców NBA, a także piątym podającym, drugim przechwytującym i drugim najdłużej grającym zawodnikiem NBA Zostaje pierwszym graczem w historii który w sezonie uplasował się w pierwszej piątce w punktach, asystach i przechwytach, czwartym graczem w historii który zdobywał w sezonie ponad 30 punktów i 7 asyst oraz czwartym graczem w historii z co najmniej czterema tytułami Króla Strzelców NBA Zdobył 24 double-double, co jest jego najlepszym osiągnięciem w jednym sezonie w karierze Po raz trzeci w karierze zostaje wybrany do Pierwszej Piątki NBA Zajmuje piąte miejsce w głosowaniu na MVP i dziesiąte w głosowaniu na Najlepszego Obrońcę Sezonu Po raz szósty w karierze kwalifikuje się do play-offs, gdzie zdobywa ppg, rpg, apg i spg (Sixers odpadają w pierwszej rundzie 1-4) Philadelphia 76ers 2005/06 Zostaje po raz siedemnasty w karierze Graczem Tygodnia ze średnimi ppg, apg, spg (bilans 2-1) 23 grudnia w przegranym meczu z Jazz zdobywa 53 punkty przekraczając po raz 14 w karierze granicę 50 „oczek” Głosami aż 2 062 206 kibiców zostaje wybrany do wyjściowego skladu na All Star Game 2006 w Houston, gdzie zdobywa 12 punktów i 2 asysty Zostaje po raz osiemnasty w karierze Graczem Tygodnia ze średnimi 40 ppg, apg, rpg i spg (bilans 2-1). Zostaje po raz dziewiętnasty w karierze Graczem Tygodnia ze średnimi ppg przy skuteczności 55%, apg oraz rpg (bilans 2-2). 1 i 3 marca po raz pierwszy w karierze w dwóch kolejnych meczach zdobywa 40+ punktów i 10+ asyst (40/10 z Rockets, 47/12 z Wizards) 12 kwietnia przekracza liczbę 19 000 punktów w karierze Ze średnimi ppg, apg, spg w min. zostaje drugim strzelcem NBA, a także ósmym podającym, siódmym przechwytującym i liderem średniej minut Zdobywa rekordowe 2377 punktów w sezonie oraz 19 double-double Wybrany do Trzeciej Piątki NBA Philadelphia 76ers/Denver Nuggets 2006/07 Zostaje po raz dwudziesty w karierze Graczem Tygodnia ze średnimi ppg, apg, rpg (bilans 3-0). 19 grudnia 2006 roku zostaje wraz z Ivanem McFarlinem sprzedany do Denver Nuggets za Andre Millera, Joe Smitha i dwa wybory w drafcie, podczas 11 letniej kariery w Philadelphii 76ers legitymuje się średnimi ppg (19 583 punktów), apg (4 174 asyst), rpg (2 706 zbiórek) i spg (1 593 przechwyty) w 697 meczach, co daje mu drugie miejsce w punktach (po Halu Greerze) i przechwytach (po Maurice Cheeksie) w historii Sixers W trzech pierwszych meczach po zmianie klubu zdobywa dla Nuggets double-double (22 pkt i 10 as, 28 pkt i 13 as, 44 pkt i 10 as) będąc pierwszym zawodnikiem w historii, który tego dokonał po transferze Otrzymuje od kibiców 1 813 638 głosów na ósmy udział w Meczu Gwiazd, co nie wystarcza na grę w wyjściowym składzie, ale zostaje wybrany przez trenerów jako zawodnik rezerwowy, nie występuje z powodu kontuzji prawej kostki. 24 stycznia jako trzydziesty gracz w historii NBA (szósty najszybszy) przekracza granicę 20 000 punktów w karierze Zostaje pierwszym graczem w historii NBA, który w pierwszych jedenastu sezonach gry zdobywał ponad 1000 punktów i 100 przechwytów Ze średnimi ppg, apg, rpg, spg w ciągu mpg zostaje siódmym strzelcem NBA, a także ósmym podającym, dziesiątym przechwytującym (niezakwalifikowany) oraz liderem średniej minut Zdobywa 20 double-double w 65 meczach Po raz siódmy w karierze kwalifikuje się do play-offs, gdzie zdobywa ppg, rpg, apg i spg (Nuggets odpadają w pierwszej rundzie 1-4) Denver Nuggets 2007/08 Zostaje po raz dwudziesty pierwszy w karierze Graczem Tygodnia, notując ppg, rpg i apg (bilans 3-0) 5 grudnia w przegranym meczu z Lakers zdobywa 51 punktów przekraczając po raz piętnasty w karierze granicę 50 punktów, jednocześnie ustanawiajac nowy rekord hali Pepsi Center 11 stycznia w meczu przeciwko Magic zdobywa swoją 3000 zbiórkę w karierze Zostaje po raz dwudziesty drugi w karierze Graczem Tygodnia, notując ppg i apg ze skutecznością 53% z gry i 47% za trzy (bilans 3-0) Otrzymuje od kibiców 1 203 152 głosy na udział w swoim dziewiątym w karierze Meczu Gwiazd NBA, gdzie po raz pierwszy w barwach Zachodu jako starter zdobywa 7 punktów, 6 asyst i 4 przechwyty 16 marca bierze udział w wygranym 168-113 meczu Nuggets z Sonics, pomagając za sprawą 24 punktów i 6 asyst ustanowić czwarty najlepszy wynik punktowy jednego zespołu w historii NBA i najwyższą 52-punktową wygraną w historii Nuggets Zostaje po raz dwudziesty trzeci w karierze Graczem Tygodnia, notując ppg, apg i spg (bilans 3-1) Ze średnimi ppg, apg, spg i mpg zostaje trzecim strzelcem NBA, dziewiątym podającym, ósmym przechwytujacym i liderem średniej minut Zdobywa 15 double-double Po raz ósmy w karierze kwalifikuje się do play-offs, gdzie zdobywa ppg, rpg, apg i spg (Nuggets odpadają w pierwszej rundzie 0-4) Denver Nuggets/Detroit Pistons 2008/09 Po rozegraniu trzech meczów sezonu zostaje sprzedany do Detroit Pistons za Chauncey Billupsa, Antonio McDyessa i Cheikha Sambę – podczas półtora letniej kariery w Denver Nuggets legitymuje się średnimi ppg (2461 punktów), rpg (403 zbiórki), apg (968 asyst), spg (253 przechwyty) w 133 meczach Otrzymuje od kibiców 1 804 649 głosów na udział w swoim dziesiątym w karierze Meczu Gwiazd NBA, gdzie ponownie jako starter w drużynie Wschodu zdobywa 2 punkty (1/4 z gry) oraz 1 zbiórkę, 3 asysty, 1 przechwyt i 1 stratę Awansuje na 16. miejsce w historii NBA pod względem zdobytych punktów w karierze (23 983) Występuje w tylko 57 spotkaniach sezonu zasadniczego notując najgorsze w karierze średnie ppg, rpg, apg i spg w minuty gry – opuszcza końcówkę sezonu i play-offs z powodu nieporozumień z klubem Memphis Grizzlies/Philadelphia 76ers 2009/10 Rozgrywa trzy mecze w barwach Memphis Grizzlies jako zawodnik rezerwowy ( ppg, rpg, apg, spg w minuty), po czym decyduje się zerwać kontrakt i ogłasza przejście na koszykarską emeryturę W meczu Grizzlies z Warriors przekracza swój 24 tysięczny punkt w karierze Otrzymuje od kibiców 1 269 268 głosów na udział w swoim jedenastym w karierze Meczu Gwiazd NBA Rezygnuje z emerytury i podpisuje jednoroczny kontrakt z Philadelphią 76ers, dla której zdobywa średnio ppg, rpg, apg, spg w minut w 25 rozegranych meczach Przedwcześnie opuszcza zespół, kończąc karierę w NBA ze średnimi ppg, rpg, apg, spg w minut gry Po zakończeniu kariery: W marcu 2014 roku Philadelphia 76ers zastrzega na zawsze koszulkę Allena Iversona z numerem 3 W lipcu 2015 roku związek zawodowy koszykarzy (NBPA) przyznaje Iversonowi „Game Changer Award” dla zawodnika, który przyczynił się do zmiany oblicza ligi We wrześniu 2016 roku dołączył do Galerii Sław NBA Najwięcej asyst ? w historii Ligi Mistrzów ?: 1️⃣ Cristiano Ronaldo (42) 2️⃣ Angel Di Maria (38) 3️⃣ Lionel Messi (37) Angel Di Maria asystował wczoraj przy każdej z trzech bramek. Kto zdobył najwięcej punktów w NBA? Kto wygrał najwięcej nagród MVP? Kto jest najlepszym blokującym w historii? Rekordy to nieodłączna część każdego sportu – także koszykówki. Odpowiedzi na wszystkie wymienione, oraz na inne pytania, znajdziecie w tym zestawieniu. Najwięcej punktów w NBA Najwięcej punktów w historii NBA zdobył Kareem Abdul-Jabbar. Na przestrzeni kariery uzyskał on wynik 38 387 punktów. Legenda Lakers i Bucks na wyśrubowanie swojego osiągnięcia miała aż 20 sezonów gry bez poważniejszych kontuzji. Wchodząc do ligi w wieku 22 lat był już ukształtowanym koszykarzem, z miejsca zdobywającym w NBA ponad 28 punktów na mecz. W dzisiejszych realiach, kiedy najlepsi gracze do ligi wchodzą jako nieopierzeni 19-latkowie, a kontuzje wynikające z przeciążeń są znacznie częstsze, wynik Jabbara wydaje się nie do pobicia. Nie do pobicia wydaje się także rekord punktów w jednym meczu. Osiągnięcie to należy do Wilta Chamberlaina. W sezonie 1961/62, a dokładnie 2 marca 1962 roku, Wilt Chamberlain zdobył 100 punktów w jednym meczu koszykówki, co do dziś pozostaje rekordem NBA. Było to spotkanie przeciwko New York Knicks, które Philadelphia Warriors – ówczesny klub Wilta – wygrali wynikiem 169-147. Niestety mecz nie został zarejestrowany – był on transmitowany jedynie za pośrednictwem radia. W tym samym sezonie, czyli w rozgrywkach 1961/61, Wilt Chamberlain ustanowił rekord punktów zdobytych w jednym sezonie. Uzbierał ich w sumie 4019, czyli średnio 50,4 na mecz. Chamberlain do dziś pozostaje jedynym zawodnikiem, który zdobywał więcej niż 50 punktów średnio na mecz na przestrzeni całego sezonu. Kiedy przychodzi jednak do średniej punktowej na przestrzeni całej kariery, rekordzistą nie jest jednak ani Kareem Abdul-Jabbar, ani Wilt Chamberlain. Najwięcej punktów na mecz w całej karierze zdobywał Michael Jordan, bo aż 30,12. Legenda Chicago Bulls jest też jednym z dwóch zawodników w historii, którzy zdobywali w karierze powyżej 30 punktów na mecz. Drugim jest wspomniany już Wilt Chamberlain ze średnią 30,07. Najwięcej zbiórek w NBA Najwięcej zbiórek w historii NBA zanotował Wilt Chamberlain. W sumie uzbierał ich aż 23 924, będąc jednym z zaledwie dwóch koszykarzy, którzy przekroczyli granicę 20 tysięcy. Oprócz Chamberlaina, ponad 20 000 zbiórek – dokładnie 21 620 – zanotował Bill Russell. Chamberlain jest także rekordzistą pod względem liczby zebranych piłek w jednym meczu NBA. W sezonie 1960/61, a dokładnie 24 listopada 1960 roku w meczu przeciwko Boston Celtics, Wilt Chamberlain zebrał 55 piłek. Tylko dwóch graczy zdobyło przynajmniej 50 zbiórek w jednym meczu. Drugim, który tego dokonał był – znów – Bill Russell. Co ciekawe, zrobił to w tym samym, 1960 roku, jednak w poprzednim sezonie, bowiem osiągnął swój wynik w lutym. Oprócz rekordu w sumarycznej liczbie zbiórek i liczbie zbiórek w jednym meczu, Wilt jest także rekordzistą pod względem średniej zbiórek na mecz z przestrzeni jednego sezonu. Nie będzie zaskoczeniem, że chodzi wspominany już sezon 1960/61. Wtedy to Wilt Chamberlain zbierał średnio 27,2 piłki na mecz – poprawił tym samym swój rekord z wcześniejszych rozgrywek, w których zdobywał „tylko” 27 zbiórki na mecz. W gronie zawodników, którzy zdobywali po 20 zbiórek na mecz w sezonie, oprócz Chamberlaina i Billa Russella, znajdują się także Jerry Lucas, Bob Pettit, oraz Nate Thurmond. Najwięcej asyst w NBA Najwięcej asyst w historii NBA zanotował John Stockton. Ustanowiony przez niego rekord wynosi 15 806 asyst na przestrzeni całej kariery. Stockton dzierży także rekord największej liczby asyst w jednym sezonie – w rozgrywkach 1990/91 zdobył 1164 asysty, co daje średnio 14,2 na mecz. Tylko trzech koszykarzy w historii przekroczyło pułap 1000 asyst w sezonie – oprócz Stocktona byli to Kevin Porter (1978/79) oraz Isiah Thomas (1984/85). Żaden z wymienionej trójki nie jest jednak rekordzistą jednego spotkania. Najwięcej asyst w jednym meczu, bo aż 30, NBA zanotował Scott Skilles. Dokonał tego 30 grudnia 1990 roku w meczu, w którym jego Orlando Magic wygrali z Denver Nuggets 155-116. YT/NBA Najwięcej bloków w NBA Najwięcej bloków w historii NBA zanotował Hakeem Olajuwon – łącznie uzbierał ich w karierze aż 3830. Nie on jest jednak rekordzistą pod względem liczby bloków średnio na mecz – czy to w karierze, czy w sezonie. Pod tym względem króluje Mark Eaton, który w swojej karierze notował średnio 3,5 bloku. Zaliczył on także sezon z najwyższą średnią bloków w historii – w sezonie 1984/85 Mark Eaton blokował średnio 5,56 rzutu na mecz, co do dziś pozostaje niepobitym rekordem. Eaton to jedyny gracz w historii, który notował średnio co najmniej 5 bloków na mecz. Ani Mark Eaton, ani Hakeem Olajuwan, nie są jednak rekordzistami pod względem liczby bloków zanotowanych w jednym spotkaniu. Tym może poszczycić się Elmore Smith, który 28 października 1973 roku zanotował 17 bloków. Miało to miejsce w meczu, w którym jego Lakers wygrali z Blazers 111-98. Co ciekawe, mecz Smitha z 17 blokami był częścią jego niesamowitej serii – w trakcie jednego tygodnia, czyli 5 meczów, zanotował w sumie aż 53 bloki. W całym sezonie 1973/74 barierę 10 bloków przekraczał aż 7 razy. Najwięcej przechwytów w NBA Niekwestionowanym królem przechwytów jest w NBA John Stockton. W sumie zanotował ich w karierze aż 3265, wyprzedzając o prawie 600 przechwytów drugiego w klasyfikacji wszechczasów Jasona Kidda. To jedna nie John Stockton zanotował najwięcej przechwytów w jednych rozgrywkach. Rekord należy do Alvina Robertsona, który w sezonie 1985/86 zanotował w sumie 301 przechwytów. Daje to średnio 3,67 przechwytu na mecz, co też jest najlepszym wynikiem w historii. Jeśli chodzi o liczbę przechwytów zanotowanych w jednym meczu, rekordzistów jest dwóch. Pierwszy z nich, Larry Kenon, zanotował 11 przechwytów w grudniu 1976 roku. Osiągnięcie to w kwietniu 1999 roku wyrównał Kendall Gill. Ostatnim zawodnikiem bliskim pobicia tego rekordu był TJ McConnell, który w marcu 2021 roku wchodząc z ławki zanotował 10 przechwytów.: YT/NBA Najwięcej trójek w NBA Największa liczba trafionych trójek w karierze to jedyny rekord, którego aktualny posiadacz wciąż biega po parkietach. Najwięcej trójek w historii NBA trafił Steph Curry – po sezonie 2021/22 miał ich na liczniku 3117. Steph Curry jest też rekordzistą pod względem liczby trójek trafionych na przestrzeni jednego sezonu. W rozgrywkach 2015/16 Curry trafił w sumie 402 rzuty z dystansu, co daje średnio 5,1 trafionej trójki na mecz. Rekordzistą pod względem trafień za trzy w jednym meczu jest z kolei klubowy kolega Stepha Curry’ego, Klay Thompson. W meczu przeciwko Chicago Bulls 29 października 2018 roku, Klay Thompson trafił w sumie 14 trójek, zostając nowym rekordzistą NBA: YT?NBA Najwięcej meczów w NBA W historii NBA mieliśmy aż 8 zawodników, którzy rozegrali przynajmniej 20 sezonów. Najwięcej, bo aż 22 sezony, rozegrał w NBA Vince Carter. W przyszłym roku do tego grona dołączą LeBron James i Carmelo Anthony – dla nich rozgrywki 2022/23 będą 20. sezonem w lidze. Rekord pod względem liczby rozegranych meczów w sezonie regularnym należy natomiast do Roberta Parisha. W przeciągu 21 sezonów rozegrał on w sumie 1611 spotkań. Drugi w tabeli rozegranych w NBA meczów jest Kareem Abdul-Jabbar, który na parkiet wybiegł 1560 razy. To on jednak dzierży rekord największej liczby wygranych meczów. Kareem Abdul-Jabbar wygrał w swojej karierze 1074 mecze, co do dziś pozostaje rekordem NBA. Tylko dwóch innych zawodników w historii osiągnęło pułap 1000 zwycięstw – poza wspomnianym Robertem Parishem, był to także Tim Duncan. Liczba wygranych meczów nie musi się jednak przekładać na liczbę zdobytych mistrzostw. Pod tym względem samodzielnym rekordzistą jest Bill Russell. W całej karierze spędzonej w barwach Boston Celtics zdobył on w sumie aż 11 tytułów mistrzowskich. Jest to osiągniecie tym bardziej imponujące, że sumarycznie rozegrał tylko 13 sezonów i zakończył karierę w wieku 34 lat. Pod względem osiągnięć indywidualnych Bill Russell także ma się czym pochwalić. W trakcie swojej krótkiej, ale owocnej kariery w NBA, aż pięciokrotnie zdobywał nagrodę MVP. Nie jest to jednak najlepsze osiągnięcie w historii. Rekord należy do Kareema Abdul-Jabbara, który statuetkę MVP jako jedyny w historii zdobywał aż 6 razy. Najwięcej nagród MVP Finałów NBA zdobył z kolei Michael Jordan – otrzymywał to wyróżnienie aż 6 razy. Jordan może poszczycić się też bardzo wysoką skutecznością w wygrywaniu Finałów – wygrywał każde z 6 Finałów, do których udało mu się doprowadzić Chicago Bulls. Najwięcej punktów w historii NBA zdobył Kareem Abdul-Jabbar – łącznie 38 387. Najwięcej zbiórek w historii NBA zanotował Wilt Chamberlain – łącznie 23 924. Najwięcej asyst w historii NBA zanotował John Stockton – łącznie 15 806.

Oto najbardziej utytułowani piłkarze na świecie: 1. Dani Alves (41), brazylijski gracz z największą liczbą tytułów w historii piłki nożnej. Ten Brazylijczyk ma aż 41 tytułów! Alves grał w kilku klubach. Urodzony w 1983, zaczął profesjonalną karierę w E.C. Bahía w oku 2001. Niemniej jednak w 2003 roku został graczem

Już dziś w nocy (4:30 czasu polskiego) Francja i Team USA zmierzą się w meczu o olimpijskie złoto. Osiem i pół godziny później (13:00) Australia i Słowenia rozegrają spotkanie o brąz. Gdy poprzednim razem, w Sydney, Francuzi i Amerykanie starli się ze sobą na tym szczeblu rozgrywek, obejrzeliśmy spotkanie, do którego wracało się przez lata. Głównie za sprawą “dunk de la mort” Vince’a Cartera… Czy i tym razem będziemy mogli liczyć na podobne widowisko? Dowiemy się już niebawem, tymczasem przypomnijmy sobie najlepsze występy finałowe i rekordy w historii tej wiekowej, bo wprowadzonej już w Berlinie w 1936 roku, konkurencji. #Jak drzewiej bywało… Amerykanie liczą jutro na czwarte złoto z rzędu, Francuzi że uda im się powtórzyć to, czego dokonali już w fazie grupowej. Wówczas wygrali z USA 83-76. Pewności siebie dodaje im również wspomnienie tryumfu z ostatnich MŚ. Wówczas to właśnie oni wyeliminowali Team USA w ćwierćfinale, zwyciężając 89-79. Jak wspomniałem wyżej, poprzednie spotkanie tych dwóch ekip w finale turnieju olimpijskiego miało miejsce w roku 2000. Wówczas najlepszymi strzelcami w ekipie USA byli Vince Carter (13), Ray Allen (13) i Vin Baker (11). Dla Trójkolorowych najlepiej punktowali Laurent Sciarra (19), Stephane Risacher (15) i Cyrill Julian (11). Przejdźmy jednak do rekordów. #Najwięcej punktów w finale Rekord wynosi 30 i dzielą go między siebie dwaj zawodnicy. Dwukrotnie tyleż punktów notował Kevin Durant. Za pierwszym razem przeciw Hiszpanom w 2012 i cztery lata później w meczu z reprezentacją Serbii. Na długo przed Durantem poprzeczkę na tym poziomie postawił Adrian Dantley, który w 1976 zanotował trzydziestkę przeciw ekipie Jugosławii. Warto wspomnieć, że Dantley wykręcił swój wynik bez rzutu za 3. Ten w NBA pojawił się w sezonie 1979/80, a na Igrzyskach dopiero w Seulu, w roku 1988. Honorowa wzmianka dla Renato Villalty za jego 29 punktów (finał Włochy-Jugosławia w Moskwie 1980) i Davida Robinsona. Admirał uskładał 28 oczek przeciw… co za niespodzianka! Jugosławii w Atlancie w 1996. #Najwięcej trafionych rzutów z pola Kategoria pokrewna, więc niektóre nazwiska się powtórzą. Adrian Dantley 13 Renato Villalta 13 Chodzi oczywiście o ich rekordowe mecze wspomniane w akapicie wyżej. Za nimi plasują się Drażen Daligapić (Jugosławia-USA, 1976) i Dragan Kicanović (Jugosławia-Włochy, 1980). Obaj zaliczyli po 11 trafień. #Najwięcej trafionych trójek Pięć trafionych rzutów za trzy zaliczył w olimpijskim finale Rudy Fernandez w 2008 przeciw ekipie USA. Była to słynna “the gold medal game”, którą szerzej opisywałem dla Was artykule linkowanym poniżej: Gold medal game: najlepszy mecz w historii FIBA Na kolejnych Igrzyskach jego rekord wyrównał Kevin Durant, trafiając pięć trójek przeciw Hiszpanii. Durant uczynił to zresztą ponownie w 2016 roku w Rio, tym razem przeciw ekipie Serbii. #Najwięcej trafionych wolnych Jedyny przypadek w historii, gdy zawodnik w olimpijskim meczu finałowym trafił dwucyfrową liczbę wolnych, miał miejsce w 1996 i dokonał tego David Robinson. Admirał rzucał ze skutecznością 10/14 i obie te wartości są dla finałów rekordowe. #Najwięcej zbiórek W tej kategorii rekord wynosi 15 i ustalił go Arvydas Sabonis w 1988, kiedy w olimpijskim finale w Seulu mierzył się Związek Radziecki i Jugosławia. Kolejny raz taką liczbą zebranych piłek popisał się DeMarcus Cousins przeciw Serbii w Rio. Oprócz tych dwóch przypadków jeszcze tylko dwa razy zdarzyło się, że ktoś notował dwucyfrową liczbę zbiórek: Żelijko Jerkov, 13 zbiórek w 1980 (Jugosławia- Włochy) i Luis Scola, 11 zbiórek w Atenach 2004 (Argentyna-Włochy). #Najwięcej asyst Jedynym zawodnikiem, który zapisał na swoim koncie dwucyfrową liczbę asyst w olimpijskim finale jest Phil Ford. Chodzi o rok 1976 i mecz z Jugosławią. Ford zaliczył wówczas 12 asyst. Kolejne miejsce w tabeli wszech czasów zajmuje Toni Kukoc z dziewięcioma asystami z Barcelony i Mirza Delibasić, który zaliczył również 9 podań… w tym samym meczu co wspomniany wcześniej Ford. #Najwięcej bloków Tutaj rekord wynosi trzy czapy i ustalił go Fernando Romay na Igrzyskach w Los Angeles w 1984. Oczywiście przeciw ekipie USA. Cztery lata później wynik Romaya powtórzył Arvydas Sabonis (ZSRR- Jugosławia), a Następnie Andres Nocioni w Atenach w 2004 (Włochy- Argentyna). Jako ostatni z takim wynikiem w finale meldował się DeAndre Jordan w brazylijskim Rio. #Najwięcej przechwytów Rekord ukradzionych piłek od 33 lat należy do Vlade’a Divaca. Serb zaliczył pięć przechwytów w finałach 1988 roku (Jugosławia-ZSRR). #Najwięcej punktów zdobytych przez drużynę Pierwszeństwo w tej kategorii ma ekipa Stanów Zjednoczonych z wynikiem 118 punktów, uskładanym w Pekińskim Finale przeciw Hiszpanii. To o jeden punkt więcej niż wynik Dream Teamu z Barcelony. Jordan i spółka zanotowali 117 oczek przeciw ekipie Chorwacji w 1992 roku. Ostatnie miejsce na podium, z wynikiem 107 zdobytych punktów, zajmują ex-aequo składy Team USA z Londynu i Hiszpanie z Pekinu. Zwróćmy jednak uwagę, że Hiszpanie ustalili swój wynik w przegranym meczu. Na jakie rekordy możemy liczyć w finale Igrzysk w Tokio? Czy Francja po raz kolejny sprawi niespodziankę i znajdzie sposób na Amerykanów tak, jak uczyniła to w fazie grupowej? Czy może Kevin Durant, aktualnie najlepszy strzelec w historii Team USA, zdobędzie swój trzeci złoty medal, czym wyrówna rekord dzierżony aktualnie przez Carmelo Anthony’ego? Początek meczu już jutro o 4:30. Do zobaczenia! [BLC]
Najwięcej asyst w historii Chelsea F.C Mogę podpowiedzieć że to nie są nie wiadomo jak odległe lata. Wszyscy stąd występowali za czasów Premier League.
Potrójna dwucyfrowa zdobycz złożona z wartości minimum 20 punktów, 20 zbiórek i 20 asyst zdarzyła się w historii NBA dopiero drugi raz. Pierwszym autorem tego typu wyczynu był Wilt Chamberlain w 1968 roku. Drugim od wczoraj jest Russell Westbrook, który dokonał tego w meczu przeciwko Jeziorowcom. Chamberlain w latach 60. uzyskał dokładnie 22 punkty, 25 zbiórek i 21 asyst. Zdobywcą innego nieco częściej występującego triple-double "15-15-15" był Oscar Robertson, który potrafił zrobić to 14-krotnie. Russell Westbrook przekroczył ten poziom po raz ósmy w karierze. Swój niecodzienny występ Westbrook zadedykował raperowi Nipsey'owi Hussleyowi, który został zastrzelony w Los Angeles kilka dni temu - Wiem że zginął mu ostatnio bliski przyjaciel, gdy umiera taka osoba każdy przechodzi trudny okres. To znaczyło dla niego naprawdę dużo - powiedział zapytany o komentarz Billy Donovan trener OKC. Po pierwszej kwarcie Grzmot z Oklahomy prowadził 34:28, na półmetku przewaga gospodarzy stopniała tylko o dwa punkty. Najlepiej koszykarze OKC zagrali w trzeciej części meczu dystansując się na dwucyfrową ilość punktów. W całym meczu Jeziorowcy, grający już bez "wyłączonego" do końca obecnego sezonu LeBrona Jamesa, nie zdołali wygrać choćby jednej odsłony. W starciu lidera i wicelidera Konferencji Zachodniej lepsi okazali się Golden State Warriors, którzy ograli Denver Nuggets 116:102. 28 punktów, 12 zbiórek, pięć asyst i dwa bloki miał na koncie środkowy DeMarcus Cousins, dla którego był to najlepszy mecz w rundzie regularnej. To było czwarte i ostatnie starcie obu drużyn w sezonie zasadniczym – wszystkie padły łupem obrońców mistrzowskiego tytułu. Wyniki: Oklahoma City Thunder - Los Angeles Lakers 119:103 San Antonio Spurs - Atlanta Hawks 117:111 Sacramento Kings - Houston Rockets 105:130 Golden State Warriors - Denver Nuggets 116:102 (MR)
W historii NBA Christmas Day Russell ma ich najwięcej – 176. Chamberlain ustanowił z kolei rekord zebranych piłek jednego wieczoru (36 w 1961), ma również najwyższą średnią – 25,33 (Russell jest z drugi z dorobkiem 22,00). Na liście wszech czasów Chris Paul zajmuje piąte miejsce w kategorii najlepiej podających (10 299 asyst), a w piątek został 47. zawodnikiem, który przekroczył pułap 20 000 punktów. Obecnie ma ich 20 016. Kiedy wkraczasz do NBA, chcesz dokonać rzeczy, które będziesz długo pamiętał. Ten wyczyn z pewnością zalicza się do tej kategorii - powiedział Paul. Show Chrisa Paula i falstart Lakers w NBA Warto wspomnieć, że do nowo powstałego klubu 20 tys. punktów i 10 tys. asyst jeszcze w tym sezonie powinien dołączyć gwiazdor Lakers LeBron James, któremu brakuje 294 kluczowych podań. Sam mecz pozbawiony był większej historii. Suns inicjatywę zaczęli przejmować w drugiej kwarcie, a w trzeciej mieli aż 32 punkty przewagi. Już do końca ich prowadzenie nawet przez moment nie było zagrożone. Oprócz Paula na wyróżnienie wśród "Słońc" zasługują Devin Booker - 22 pkt i Mikal Bridges - 21 pkt. Lakers przed sezonem byli wymieniani w ścisłym gronie faworytów walki o mistrzostwo. Na razie mocno przebudowana ekipa "Jeziorowców" zalicza jednak falstart. To była jej druga porażka w drugim meczu. To jest proces. Potrzebujemy czasu, aby stać się drużyną, którą chcemy być. Wiem o tym z pierwszej ręki. Takie rzeczy nie dzieją się w ciągu jednej nocy. Na razie musimy kontynuować pracę - powiedział James, który zdobywając 25 punktów był najskuteczniejszy na parkiecie. Zwycięstwo Brooklyn Nets w Filadelfii W piątek bardzo ciekawie było jeszcze w Filadelfii, gdzie miejscowi 76ers podejmowali Brooklyn Nets. Po świetnej czwartej kwarcie, w której Nets zdobyli o 11 punktów więcej od rywali, ze zwycięstwa 114:109 cieszyli się goście. Przez niemal całe spotkanie utrzymywała się przewaga 76ers, którzy 14-punktowe prowadzenie zbudowali już w pierwszej kwarcie. Końcówkę mieli jednak fatalną. Nowojorczycy do remisu doprowadzili, gdy na zegarze pozostawało 48 sekund, a chwilę później przypieczętowali skuteczny powrót. Oczywiście w końcówce mieliśmy dużo skutecznych zagrań, ale najważniejsza była wola zwycięstwa, która nie pozwoliła nam odpuścić. Drużyna cały czas wierzyła, że jest w stanie wygrać - ocenił trener Nets Steve Nash. Jego zespół do wygranej poprowadził Kevin Durant, który zanotował triple-double. Złożyło się na nie 29 pkt, 15 zbiórek i 12 asyst. Świetny mecz rozegrał także rezerwowy LaMarcus Aldridge. 36-letni weteran w 23 minuty zdobył 23 pkt, trafiając 10 z 12 rzutów z gry. Wśród pokonanych najlepsi byli Seth Curry i Tobias Harris - po 23 pkt. Mający problemy z kolanem Joel Embiid dołożył 19 pkt. Źródło: PAP,
W związku z tym, że sezon 2021/22 nadchodzi, a Bayern ma nadzieję, że uniemożliwi Dortmund i Lipsk wygranie 10 mistrzostw z rzędu, skorzystaj z poniższej tabeli, aby sprawdzić, kto zapewnił najwięcej asyst w najwyższej lidze niemieckiej. Graczy z taką samą liczbą asyst dzieli czas gry. Statystyki z listopada 2021 r. są poprawne.
NBA, czyli National Basketball Associaton to profesjonalna liga koszykarska, która powstała w 1946 roku. Od lat uważana jest za najlepszą i najsilniejszą ligę świata w tej dyscyplinie. Liga śledzona jest niemalże we wszystkich krajach świata, a marzeniem każdego koszykarza jest dostać kontrakt w NBA. W Polsce największy skok popularności NBA nastąpił w latach 90’, głównie za sprawą Chicago Bulls i Michaela Jordana. Głównie też dlatego Michael Jordan przez większość naszego społeczeństwa uważany jest za najwybitniejszego koszykarza w historii National Basketball Associaton. Jordan to niewątpliwie jedna, z największych legend tej ligi. Słysząc jego nazwisko od razu kojarzymy NBA. Amerykański koszykarz grał na pozycji rzucającego obrońcy. Do największych sukcesów zaliczyć może sześciokrotne mistrzostwo ligi NBA, a także dwukrotne zdobycie złotego medalu Igrzysk Olimpijskich. 22 października 2019 roku startuje nowy sezon NBA. Kto zostanie mistrzem ligi, który gracz będzie brylował na amerykańskich parkietach? Ofertę bukmacherów na te wydarzenia sprawdzić możesz na stronie oferującej kody zakłady bukmacherskie i ich recenzje. Michael Jordan profesjonalną karierę rozpoczął w 1984 roku. Po raz pierwszy granie zakończył w roku 1993, ale później dwukrotnie wznawiał karierę. Miało to miejsce w latach 1995-98 oraz 2001-03. Jordan został wybrany w drafcie dopiero z numerem trzecim – trafił do Chicago Bulls, ale nie przeszkodziło mu to zostać najlepszym debiutantem w pierwszym sezonie gry, a także we wzięciu udziału w meczu gwiazd. To właśnie z „Bykami” święcił największe sukcesy – w tym wspomniane sześciokrotne mistrzostwo ligi. Jeżeli mieszkasz na stałe w Stanach Zjednoczonych, możesz skorzystać z oferty tamtejszych zakładów bukmacherskich. Opinie o ich działalności i najnowsze oferty znajdziesz na stronie U schyłku kariery, a właściwie po jej drugim wznowieniu MJ był także zawodnikiem Washington Wizards. Michael Jordan wyśrubował wiele rekordów ligi. Wymienić wszystkie nie sposób, ale przytaczając poniższe liczby, aż idzie złapać się za głowę. – 562 spotkania z dorobkiem punktowym powyżej 30. – osiem sezonów ze średnią powyżej 30 punktów na mecz. – lider tabeli wszechczasów w średniej punktowej play-off, 33,4 pkt na mecz. Z kolei do rekordów kariery Michaela Jordana możemy zaliczyć następujące liczby: – największa zdobycz punktowa w meczu: 69 – najwięcej celnych rzutów za „3” w meczu: 7 – najwięcej zbiórek w meczu: 18 – najwięcej asyst w meczu: 13 Jak widać, statystyki kariery Michaela Jordana są imponujące. Jest to niewątpliwie jeden, z najlepszych graczy w historii ligi NBA. Z całą pewnością to najbardziej rozpoznawalny amerykański koszykarz w Polsce, gdyż jego sława – w latach 90’ przypadła na okres, w którym NBA rozkwitało w naszym kraju na dobre. Oprócz Jordana w galerii sław NBA umieścić można z całą pewnością takie nazwiska jak Shaquille O’Neal, LeBron James, Tim Duncan, czy Kobe Bryant.

Yao Ming - Jeden z najwyższych koszykarzy w historii NBA. Mierzącego 229 cm wzrostu do NBA trafił z pierwszym numerem w drafcie w 2002 roku. Przejdź do treści.

Broniący tytułu koszykarze Los Angeles Lakers pokonali w Memphis ekipę Grizzlies 94:92 i pozostają na czele Konferencji Zachodniej ligi NBA. W meczu w Denver rekord sezonu ustanowił środkowy Nuggets Nikola Jokic (35 pkt), rewelacyjny lider klasyfikacji… asyst. „Jeziorowcy” we wtorek przedłużyli do czterech serię zwycięstw w lidze. Anthony Davis i LeBron James zdobyli dla zwycięzców po 26 pkt. Ten drugi miał także 11 zbiórek i siedem asyst. „Właśnie dlatego jest wielkim koszykarzem. W każdym meczu znajduje sposób, by zagrać jak superbohater. Dziś mogłem na nim polegać w czwartej kwarcie. Naszym celem jednak jest upewnienie się, że nie potrzebujemy takiej specjalnej gry, żeby zamknąć mecz” – powiedział o „Królu Jamesie” trener Lakers Frank Vogel. Najskuteczniejsi w drużynie gospodarzy byli Litwin Jonas Valanciunas, Dillon Brooks i Gorgui Dieng – po 13 pkt. Litewski środkowy miał także 11 zbiórek, co oznacza, że we wszystkich siedmiu meczach tego sezonu notował tzw. double-double. W spotkaniu w Denver Nuggets po raz dziesiąty z rzędu pokonali Minnesota Timberwolves, tym razem 123:116. Znakomicie spisał się w nim inny środkowy z Europy – Serb Nikola Jokic – który 13 ze swoich 35 pkt zdobył w decydującej czwartej kwarcie. Wcześniej, w drugiej odsłonie, lider zespołu ze stanu Kolorado, który miał w tym meczu także 15 zbiórek, został ukarany dwoma przewinieniami technicznymi – za wieszanie się na obręczy oraz krytykowanie decyzji sędziego. „To część koszykówki, ale zapomnijcie już o tym” – skomentował Jokic po meczu. Wyjątkowo w tym spotkaniu 25-letni koszykarz miał tylko sześć asyst. W sześciu poprzednich meczach Nuggets w tym sezonie notował co najmniej 10 decydujących podań (ma na koncie cztery tzw. triple-double), więc wciąż jest liderem klasyfikacji asyst ze średnią 11,9, przed Russelem Westbrookiem (Washington Wizards) – 11,8 i Jamesem Hardenem (Houston Rockets) – 10,8. W spotkaniu w Timberwolves wspierali go Will Barton – 20 pkt i rezerwowy Jamychal Green – 17. W zespole gości wyróżnili się D’Angelo Russell – 33 i 11 zb. i Hiszpan Juancho Hernangomez – 25. Serię czterech porażek przerwali we wtorek San Antonio Spurs, wygrywając na wyjeździe z Los Angeles Clippers 116:113. Bohaterem zespołu z Teksasu był Australijczyk Patty Mills, który wchodząc z ławki, zdobył 27 punktów, trafiając rekordowe w karierze osiem rzutów za trzy. Dejounte Murray dodał 21 pkt dla zwycięzców, a Rudy Gay – 16. Cała drużyna trafiła aż 20 rzutów z dystansu, najwięcej w swojej historii. Liderem pokonanych był Kawhi Leonard – 30 pkt, 10 as., a Francuz Nacolas Batum dołożył 21 pkt. W pozostałych wtorkowych spotkaniach Brooklyn Nets pokonali Utah Jazz 130:96 (Kyrie Irving – 29 pkt dla gospodarzy, Donovan Mitchell – 31 dla gości), a Chicago Bulls, występując w dziewięcioosobowym składzie, wygrali na wyjeździe z Portland Trail Blazers 111:108. W drużynie gości z powodu zakażenia koronawirusem nie mogą grać Czech Tomas Satoransky i Fin Lauri Markkanen. (PAP)

Rozgrywający Los Angeles Clippers poprowadził poprzedniej nocy swój zespół do czwartego zwycięstwa z rzędu rozdając aż 18 asyst! Dołączył przy okazji do elitarnego grona przekraczając liczbę 8 tys. asyst w całej karierze! Tylko dwóch graczy dobijało do tej liczby wcześniej. Los Angeles Clippers mają za sobą gorszy okres, który w dużej mierze był spowodowany problemami
Każda liga w dowolnej dyscyplinie sportu może być doskonale zorganizowana i mieć fantastyczny wynik finansowy. Ale to zawodnicy tak naprawdę tworzą legendę poszczególnych rozgrywek. Nie inaczej jest w przypadku NBA. To sami koszykarze w największym stopniu zbudowali jej markę. Wydawnictwo SQN przedstawia swą najnowszą książkę pt. 75 lat NBA. Ilustrowana historia najlepszej koszykarskiej ligi świata. A my prezentujemy Ci pięciu najważniejszych koszykarzy z tego Michael Jordan, którego biografia pt. Życie pozwoli Ci lepiej poznać kulisy jego karieryMJ to postać, która bezsprzecznie odmieniła losy NBA. Amerykanin urodził się w 1963 roku w Nowym Jorku. Jako nastolatek podobną miłością do koszykówki darzył baseball. Ostatecznie wybrał basket i wszystkim wyszło to na dobre. Uwagę właścicieli klubów NBA zwrócił świetną karierą uniwersytecką. W 1984 roku został wybrany w drafcie przez Chicago Bulls. Przez pierwsze kilka sezonów Jordan musiał zrozumieć specyfikę profesjonalnej koszykówki, ale stopniowo stawał się liderem zespołu. Kluczowym momentem w jego karierze było przybycie do Byków trenera Phila Jacksona w 1989 on do drużyny system gry, opierający się na grze w trójkątach. Większość zawodników w pełni przyswoiła go dopiero po dwóch latach, ale dzięki temu zespół był nie do pokonania. Przewodził mu pod kątem sportowym i mentalnym Jordan, który w latach 90. był największą gwiazdą nie tylko koszykówki, ale również całego światowego sportu. Oprócz sześciokrotnego zdobycia tytułu mistrza NBA, Michael był także tyle samo razy wybierany na najbardziej wartościowego zawodnika finałów najlepszej koszykarskiej ligi Magic Johnson, o którym więcej dowiesz się z książki Los Angeles Lakers. Złota historia NBA62-letni Amerykanin jest jednym z tych koszykarzy, dzięki którym NBA stała się bardziej popularna. Earvin, bo tak brzmi jego właściwe imię, urodził się w 1959 roku w Lansing. Magiczny przydomek otrzymał po fenomenalnym występie w licealnym meczu. Magic mógł przebierać wśród ofert najlepszych uczelni w kraju, wybrał jednak kontynuować karierę blisko rodzinnych stron. W 1979 roku w wyniku draftu trafił do Los Angeles Lakers. Już w pierwszym pełnym sezonie w NBA został zwycięzcą tej ligi. Co więcej, był pierwszym debiutantem który otrzymał nagrodę MVP finałów. Zanosiło się na to, że Johnson zdominuje rozgrywki na lata jednak to przeplatanka sukcesów i porażek Jeziorowców, a tym samym także samego Magica. Lakersi z nim w składzie jeszcze czterokrotnie (1982, 1985, 1987, 1988) wygrywali NBA. Johnson trzykrotnie (1987, 1989, 1990) otrzymywał statuetkę dla najbardziej wartościowego zawodnika sezonu. W 1992 roku znalazł się w składzie Dream Teamu, czyli kadry narodowej Stanów Zjednoczonych, która w niezwykłym stylu wygrała igrzyska olimpijskie w Barcelonie. Po tym wydarzeniu sportowa forma Magica wyraźnie spadła i ostatecznie w 196 roku postanowił zawiesić koszykarskie buty na Larry Bird, którego rywalizację z Magiciem Johnsonem zgłębisz dzięki lekturze książki Larry vs Magic. Kiedy rządziliśmy NBA64-letni były koszykarz znacznie wyróżnia się na tle pozostałych graczy ujętych w tym zestawieniu. Jest bowiem najstarszy i jako jedyny białoskóry. Zwykło się mówić, że koszykówka to sport przede wszystkim dla ludzi o ciemnej karnacji, więc warto zwrócić uwagę, że Bird wybił się w tym towarzystwie. Zresztą, to mało powiedziane. Przez wiele lat był czołową postacią NBA i bez wątpienia przeszedł do historii światowego basketu. Przez całą karierę reprezentował barwy jednego klubu – Boston w NBA rozpoczął stosunkowo późno, bowiem w wieku 23 lat. W barwach Celtów rozegrał 13 sezonów, a w trzech z nich Bird i spółka sięgali po mistrzowskie pierścienie. Lata 80. XX wieku to duopol dwóch wielkich marek – Los Angeles Lakers i Boston Celtics oraz duetu znakomitych zawodników – Larry’ego Birda i Magica Johnsona. Pierwszy z nich w latach 1984-1986 był wybierany najbardziej wartościowym graczem sezonu. Oprócz sukcesów klubowych posiada także w swej kolekcji złoty medal olimpijski zdobyty z kadrą Stanów Zjednoczonych w 1992 roku w Kobe Bryant, o którym więcej w książce Kobe Bryant. Mentalność MambyTragicznie zmarły w 2020 roku zawodnik to kluczowa postać w historii Los Angeles Lakers i NBA w ogóle. Co ciekawe, jego imię nie ma nic wspólnego z kulturą amerykańską, lecz japońską. Wszak jego rodzice uwielbiali się zajadać wołowiną w jednej z restauracji, która serwowała to danie właśnie w stylu japońskim. Każdy fan koszykówki o dowolnej porze dnia i nocy jest w stanie wymienić najważniejsze sukcesy Bryanta. Są to przede wszystkim: pięciokrotnie zwycięstwo w NBA, dwukrotna nagroda MVP finałów NBA czy osiemnastokrotny udział w meczu gwiazd znany był z charakterystycznego stylu gry, w pewnym momencie do złudzenia przypominający ten prezentowany przez lata przez Michaela Jordana. Wielokrotnie krytykowano go za zbyt samolubne zachowanie na boisku. Bryant nie miał należytego zaufania do kolegów z drużyny. Skutkowało to słabymi wynikami klubu. Za każdym razem, gdy Mamba bardziej wierzył w umiejętności kolegów z zespołu kończyło się to dla drużyny dużo lepiej, a kilka razy nawet zdobyciem tytułu LeBron James, którego poznasz dzięki książce LeBron Sportowiec wart miliard dolarów36-letni gracz to doskonały przykład umiejętnego wykorzystania własnej marki do budowania majątku. Jako młody zawodnik miał na tyle pewności siebie i przekonania o własnej sile, że potrafił odrzucić umowy proponowane przez gigantów światowego biznesu. W odpowiedni sposób zarządza swoim wizerunkiem, dzięki czemu kojarzony jest jako wybitny koszykarz i doskonały przedsiębiorca. W przeciwieństwie do czterech wyżej wymienionych legend, James dużo częściej zmieniał kluby. Dotychczas reprezentował Cleveland Cavaliers, Miami Heat i Los Angeles że w najlepszej koszykarskiej lidze świata występuje już od 2003 roku, dopiero dziewięć lat później mógł po raz pierwszy założyć pierścień mistrzowski. Może to dziwić, biorąc pod uwagę skalę talentu LeBrona. Oprócz czterech tytułów czempiona NBA, James może się poszczycić takimi osiągnięciami jak nagroda dla debiutanta roku 2004, tytuł MVP meczu gwiazd NBA w latach 2006, 2008 i 2018 oraz nieprzerwane uczestnictwo w tym wydarzeniu od 2005 do 2021 roku. Ponadto był najskuteczniejszym koszykarzem w sezonie 2007/2008 oraz miał najwięcej asyst w lidze w kampanii 2019/ najlepszej koszykarskiej ligi świata to doskonały moment na podsumowania i przywołanie wspomnień z historii NBA. Jeśli jesteś ciekaw, jak się rozwijała, zajrzyj do sportowej księgarni internetowej i zapoznaj się z albumem o NBA oraz wieloma innymi książkami o koszykówce!

Najwięcej punktów w meczu w play-offs: 55 (czwarty wynik w historii) Najwięcej asyst w meczu: 16 (2 razy) Najwięcej asyst w meczu w play-offs: 16 Najwięcej zbiórek w meczu: 11 Najwięcej przechwytów w meczu: 9 (2 razy) Najwięcej przechwytów w meczu play-offs: 10 (rekord NBA) Najwięcej minut w meczu: 54 (2 razy) Mecze sezonu z 40

23 października 2021, 10:59 Oglądasz Kariera Chrisa Paula w NBAKariera Chrisa Paula w NBAKariera Chrisa Paula w NBAzobacz więcej wideo »Treningi koszykówki pod okiem byłej gwiazdy NBA. Ruszyła 14.... Video: Stefania Kulik / Fakty po południu Treningi koszykówki pod okiem byłej gwiazdy NBA. Ruszyła 14....W sobotę odbył się kolejny trening ze światową gwiazdą koszykówki - Marcinem Gortatem. W Krakowie dzieci z niepełnosprawnością ruchową mogły odbyć lekcje pod okiem byłego zawodnika NBA. Treningi organizowane są w kilku miastach Polski w ramach 14. edycji Marcin Gortat Camp i mają być nie tylko lekcją gry w więcej wideo »NBA. Koszykarz wypuszczony przez komika. Absurdalna... Video: SNTV NBA. Koszykarz wypuszczony przez komika. Absurdalna...Komik David Letterman dostał się na konferencję z kevinem Durantem i zadał parę... niecodziennych więcej wideo »Koszykarze Milwaukee Bucks meczem z Brooklyn Nets rozpoczęli... Video: Getty Images Koszykarze Milwaukee Bucks meczem z Brooklyn Nets rozpoczęli...Koszykarze Milwaukee Bucks meczem z Brooklyn Nets rozpoczęli sezon 2021/22 w lidze NBAzobacz więcej wideo »Chris Paul to jeden z najlepszych rozgrywających w historii NBA Foto: Getty Images | Video: Getty Images Niebywały wyczyn Chrisa Paula. Rozgrywający Phoenix Suns jako pierwszy zawodnik w historii NBA osiągnął granicę 20 tysięcy punktów i 10 tys. asyst. "CP3" dokonał tego w wygranym wyjazdowym meczu z Los Angeles Lakers 115:105. Na liście wszech czasów Paul zajmuje piąte miejsce w kategorii najlepiej podających (10 299 asyst), a w piątek został 47. zawodnikiem, który przekroczył pułap 20 000 punktów. Obecnie ma ich 20 only player ever with 20,000 points and 10,000 assists...what a career it's been thus far for NBA 75th Anniversary Team member, @CP3! # NBA (@NBA) October 23, 2021- Kiedy wkraczasz do NBA, chcesz dokonać rzeczy, które będziesz długo pamiętał. Ten wyczyn z pewnością zalicza się do tej kategorii - powiedział wspomnieć, że do nowo powstałego klubu 20 tys. punktów i 10 tys. asyst jeszcze w tym sezonie powinien dołączyć gwiazdor Lakers LeBron James, któremu brakuje 294 kluczowych kontrola SunsSam mecz pozbawiony był większej historii. Suns inicjatywę zaczęli przejmować w drugiej kwarcie, a w trzeciej mieli aż 32 punkty przewagi. Już do końca ich prowadzenie nawet przez moment nie było Paula na wyróżnienie wśród Słońc zasługują Devin Booker - 22 pkt i Mikal Bridges - 21 przed sezonem byli wymieniani w ścisłym gronie faworytów walki o mistrzostwo. Na razie mocno przebudowana ekipa Jeziorowców zalicza jednak falstart. To była jej druga porażka w drugim To jest proces. Potrzebujemy czasu, aby stać się drużyną, którą chcemy być. Wiem o tym z pierwszej ręki. Takie rzeczy nie dzieją się w ciągu jednej nocy. Na razie musimy kontynuować pracę - powiedział James, który zdobywając 25 punktów był najskuteczniejszy na górą w hicieW piątek bardzo ciekawie było jeszcze w Filadelfii, gdzie miejscowi 76ers podejmowali Brooklyn Nets. Po świetnej czwartej kwarcie, w której Nets zdobyli o 11 punktów więcej od rywali, ze zwycięstwa 114:109 cieszyli się niemal całe spotkanie utrzymywała się przewaga 76ers, którzy 14-punktowe prowadzenie zbudowali już w pierwszej kwarcie. Końcówkę mieli jednak fatalną. Nowojorczycy do remisu doprowadzili, gdy na zegarze pozostawało 48 sekund, a chwilę później przypieczętowali skuteczny Oczywiście w końcówce mieliśmy dużo skutecznych zagrań, ale najważniejsza była wola zwycięstwa, która nie pozwoliła nam odpuścić. Drużyna cały czas wierzyła, że jest w stanie wygrać - ocenił trener Nets Steve zespół do wygranej poprowadził Kevin Durant, który zanotował triple-double. Złożyło się na nie 29 pkt, 15 zbiórek i 12 asyst. Świetny mecz rozegrał także rezerwowy LaMarcus Aldridge. 36-letni weteran w 23 minuty zdobył 23 pkt, trafiając 10 z 12 rzutów z gry.— NBA (@NBA) October 23, 2021Wśród pokonanych najlepsi byli Seth Curry i Tobias Harris - po 23 pkt. Mający problemy z kolanem Joel Embiid dołożył 19 piątkowych meczów koszykarskiej ligi NBA:Boston Celtics - Toronto Raptors 83:115Philadelphia 76ers - Brooklyn Nets 109:114Los Angeles Lakers - Phoenix Suns 105:115Sacramento Kings - Utah Jazz 101:110Denver Nuggets - San Antonio Spurs 102:96Chicago Bulls - New Orleans Pelicans 128:112Houston Rockets - Oklahoma City Thunder 124:91Cleveland Cavaliers - Charlotte Hornets 112:123Orlando Magic - New York Knicks 96:121Washington Wizards - Indiana Pacers 135:134 (po dogr.) Autor: Kali / Źródło: PAP Zobacz równieżKlęska Polaków. Gorzkie słowa treneraSmutne miny Polaków w Vojens. "Nie mogliśmy zrobić nic więcej" Polscy żużlowcy zajęli dopiero szóste miejsce w drużynowych mistrzostwach świata w duńskim Vojens. Faworytka Tour de France pokazała moc. Niewiadoma utrzymała miejsce na podium Pierwszy typowo górski odcinek tej edycji wyścigu odcisnął wyraźne piętno na klasyfikacji generalnej. Xavi nie panikuje w sprawie "Lewego". "Prędzej czy później to nastąpi" Trener piłkarzy Barcelony Xavi jest zadowolony z dotychczasowej postawy Polaka. Lewandowski uderza w Bayern: powiedziano wiele kłamstw na mój temat Polak w długim wywiadzie dla ESPN rozlicza się ze swoim byłym klubem. Chwalińska zatrzymana w deblu. Tytuł wciąż może trafić w polskie ręce Polska tenisistka w parze z Jesiką Maleckovą zakończyła udział w grze podwójnej na etapie półfinału. Ronaldo wraca. "Król wystąpi" Portugalczyk zapowiedział, że zagra w niedzielę. Lewandowski na najsłynniejszym placu w USA Barcelona czyni wszystko, by transfer Polaka okazał się nie tylko sportowym sukcesem. Pomagał uchodźcom z docenił kibica o wielkim sercu Paul Stratton został nagrodzony podczas towarzyskiego meczu z Dynamem Kijów. Reprezentantka Polski zagra w angielskiej elicie Nikola Karczewska została nową piłkarką angielskiego Tottenhamu Hotspur. W zeszłym sezonie 13-krotna reprezentantka Polski występowała we francuskim FC Fleury 91, z którym wywalczyła awans do najbliższej edycji Ligi Mistrzów. Świątek pokonana, ale Warszawie pożegnała ją owacje Polska liderka światowego rankingu odpadła w ćwierćfinale turnieju w Warszawie, ale kibice nie mają jej tego za złe. Świątek ma czas do namysłu. "Nie wiem, czy w przyszłym roku też tu zagram" Niespodziewanie szybko - tak z turnieju WTA w Warszawie odpadła Iga Świątek. Powalczą o tytuł u siebie. Kawa i Rosolska w finale turnieju w Warszawie W półfinale pokonały gruzińsko-szwajcarską parę Natela Dzalamidze - Viktorija Golubic. Spektakularna klęska drugiej rakiety świata. Tak Świątek nie dogoni Estonka Anett Kontaveit nie będzie miło wspominać piątkowego meczu z Rosjanką Anastasią Potapową. 9. Kevin Durant (Thunder) Tylko trzech graczy w historii NBA co najmniej 3-krotnie zdobyło tytuł króla strzelców, za to nigdy nie zdobyło mistrzostwa. Dopiero 27-letni Durant, MVP sezonu 2013
W tym poście prosze o zamieszczanie różnych ciekawostek zwiazanych z NBA,a także rokordów tej ligi, ja zaczne: Rzut monetą decydujący dla przyszłości klubów Taka sytuacja naprawdę kiedyś się zdarzyła i można to potraktować dosłownie. Otóż w lecie 1969 roku odbywał się draft do NBA. Draft jak każdy inny. Tyle, że nagroda ogromna. Było pewne, że z numerem pierwszym zostanie wybrany najlepszy zawodnik ligi uniwersyteckiej Lew Alcindor. Dziś nazwisko mało komu znane. Pierwsze miejsce w wyborze miało zostać przyznane na drodze rzutu monetą między najgorszą drużyną Konferencji Wschodniej - Milwaukee Bucks, a najgorszym zespołem Konferencji Zachodniej - Phoenix Suns. Suns mieli wybrać stronę monety. Polegając na ankiecie przeprowadzonej przez gazetę " The Arizona Republic " postawili swoją przyszłość na "orła". Wypadła reszka. Oczywiście Bucks zaangażowali "niejakiego" Alcindora, który nieco później zmienił imię i nazwisko na Kareem Abdul-Jabbar. Myślę, że tego pana kojarzy już każdy, kto się choć trochę interesuje NBA. Ten rzut monetą był rzeczywiście decydujący o przyszłości, zwłaszcza dla Milwaukee. Dzięki Abdul-Jabbarowi już dwa lata później byli mistrzami NBA! Michael Jordan grający z numerem "12" Jak zapewne wie każdy Michael Jordan przez całą swoją karierę grał z numerem "23" na koszulce (nie liczuć krótkiego epizodu z nr "45"). Jednak już nie każdy wie, że istnieje taki wyjątek od podanej wyżej reguły. Zdarzyło się raz Jordanowi zagrać z numerem " 12 ". Taka sytuacja miała miejsce 14 lutego 1990 roku w meczu Chicago z Orlando Magic. Wcześniej koszulka Jordana z nr "23" została skradziona. Czy przez kibica - maniaka, czy też przez jakiegoś kolekcjonera to nie wiadomo, choć tak bardzo temu komuś się nie dziwię. Jedyną wolną koszulka jaką na ten mecz miały Byki to była ta właśnie z numerem " 12 ". Samemu Jordanowi chyba się w niej nie najlepiej grało, gdyż w tym meczu wygrali Magic 135-129. Średnie wyniki z sezonu na poziomie triple-double Dziś osiągnięcie triple - double w meczu ( czyli dwucyfrowa liczba osiągnięć w podstawowych kategoriach statystycznych ) to duma dla każdego zawodnika. Najbardziej wszechstronni dzisiejsi gracze jak np. Grant Hill kilka razy w ciągu całego sezonu osiągnąć coś takiego. Ale żeby takie osiągnięcia mieć w każdym meczu sezonu ?! To nie do uwierzenia. A jednak dawno, dawno temu, za górami, za lasami... no może nie tak daleko niejaki Oscar Robertson w przeliczeniu na każdy mecz sezonu miał takie wyniki 30,8 punktu, 11,4 asysty i 12,5 zbiórek. Było to w sezonie 1961/62. I choć sam Robertson był jeszcze kilkakrotnie bliski tego osiągnięcia w swojej karierze, to już mu się więcej to nie udało, podobnie jak do dziś nikomu innemu. Jeden gracz wygrywa w kategorii punktów i asyst Nate "Tiny" Archibald jako jedyny zawodnik w historii ligi NBA, zwyciężył w jednym sezonie - 1972/73 - w kategoriach punktów i asyst. Jego średnie wyniki to 34 punkty i 11,4 asyst na mecz. Tego osiągnięcia nigdy nikt już nie powtórzył. Wprawdzie bliski do tego był wcześniej Oscar Robertson, ale nigdy taka sytuacja już nie będzie miała miejsca. Najskuteczniejszy mecz w historii NBA 13 grudnia 1984 roku, odbył się jeden z najsłynniejszych meczy w historii ligi NBA. Rozgrywany w hali McNichols Arena pomiędzy miejscowymi Denver Nuggets, a Detroit Pistons zakończył się dopiero po trzech dogrywkach wynikiem 186 - 184 dla gości. W tym spotkaniu zostało pobitych kilka rekordów ligi: -najwięcej punktów zdobytych przez jeden zespół - Detroit - 186 -najwięcej punktów zdobytych łącznie przez dwa zespoły - 370 -najwięcej trafionych rzutów z gry przez jeden zespół - Detroit - 74 -najwięcej trafionych rzutów z gry łacznie przez dwa zespoły - 142 -najwięcej asyst zaliczonych przez dwa zespoły łącznie - 93 W całym meczu Isiah Thomas zdobył 47 punktów dla Pistons, a Kiki Vandeweghe najwięcej, bo 51 dla Nuggets. Najdziwniejsze zaś jest to, że drużyny trafiły tylko po razie za trzy punkty. 63 punkty Jordana w meczu play-off A wszystko zaczęło się nieszczęśliwie. W listopadzie 1985 roku rozgrywający swój drugi sezon w NBA Jordan doznał pierwszej poważnej kontuzji. W trzecim meczu sezonu w potyczce z Golden State, którą Chicago wygrało Jordan doznał złamania kości w stopie. Kontuzja wyeliminowała go z gry na cały sezon. Jednak widząc, że jego drużyna pod koniec sezonu grała wyjątkowo słabo postanowił wrócić do gry, mimo zdecydowanego sprzeciwu lekarzy. Łącznie opuścił 64 spotkania. Jordan doprowadził zespół do awansu do play-off z ostatniego miejsca w Konferencji Wschodniej. Już w pierwszej rundzie Chicago gładko przegrało z Celtami z Bostonu 0-3, jednak najpierw Jordan w drugim meczu rundy przegranym przez Chicago po dogrywce 131-135 zdobył 63 punkty, mimo, iż lekarze dawali mu małe szanse na wyleczenie kontuzji. Do dziś jest to rekord rozgrywek play-off. Larry Bird tak skomentował tą grę Jordana: "To był Pan Bóg, przebrany za Michaela Jordana." 19 celnych rzutów pod rząd Zapewne każdy wie, że trafianie za każdym razem do kosza nie jest łatwe, ale trafiać za trzy to dopiero trudna sprawa. Dla najlepszych w NBA strzelców za trzy rozgrywany jest konkurs, w ramach weekendu All-Star. Zabawa polega na rzucaniu 25 piłek z kilku miejsc na obwodzie w ciągu minuty. Wygra oczywiście ten, który najwięcej trafi. Jeden z bohaterów tych konkursów był Craig Hodges, który wygrał trzy takie zawody. Najbardziej zasłynął w 1991 roku, gdy podczas konkursu trafił 19 rzutów za trzy pod rząd. minut na parkiecie Nieodgadniony przypadek sprawił, że jeden z najlepszych napastników w historii ligi NBA Elvin Hayes w ciągu 16 lat swojej zawodowej kariery spędził na boisku dokładnie minut. Czy był to przypadek, czy może celowe działanie (??!!) koszykarza - tego nikt nie wie. Środkowy wygrywa kategorię asyst Wielka legenda - Wilt Chamberlain znany był z doskonałej walki pod tablicami. W 1962 roku zdobył 100 punktów w jednym meczu, 1960 zebrał z tablic 55 razy piłkę. Te dwa osiągnięcia są do dziś rekordami wszechczasów. Wilt "The Stilt" był liderem strzeleckim w latach 1959/65, 11 razy był najlepszym zbierającym ligi, ale najdziwniejsze jest to, że w roku 1968 wygrał klasyfikację asyst !! 5 koszykarzy zmieniło nazwiska, przechodząc na islam: Chris Jackson - Mahmoud Abdul-Rauf; Lew Alcindor - Kareem Abdul-Jabbar; Keith Wilkens - Jamaal Wilkens; Walt Hazzard - Mahdi Abdul Rahmad; Donald Smith - Zaid Abdul-Azis. Washington Wizards jest klubem, który najcześciej, bo aż szesciokrotnie zmieniał nazwy (Chicago Pacers, Chicago Zephyrs, Baltimore Bullets, Capital Bullets, Washington Bullets, Washington Wizards). Były gracz Lakersow, Elgin Baylor, nie miał w karierze szczęscia. Pojawił się w 8 finałach NBA z "Jeziorowcami" i ani razu nie wygrał. Pech chciał, ze poł roku po zakończeniu przez niego kariery Lakersi zdobyli tytuł... W sezonie 95/96 doszło do pierwszej wpadki ze strojami NBA, pralni w San Antonio udało się sprać czerowne stroje Chicago Bulls i wyszły różowe. Po raz pierwszy złamano zasadę, ze gospodarze grają w jasnych strojach, a goście w ciemnych. Ze względu na brak dodatkowych strojów Chicago na parkiet w San Antonio wyszli oni w białych strojach, a gracze San Antonio w czarnych. Troche rekordów: Mistrzostwa NBA W ciągu trzynastu lat (1957-69) Boston wygrał 11-e mistrzostw. Pokonali ich tylko St. Louis Hawks (1958) i Philadelphia 76ers (1967). W sumie zespół z Bostonu już szesnaście razy zdobywał mistrzostwo NBA - najwięcej w historii tej ligi (1957, 1959-66, 1968-69, 1974, 1976, 1981, 1984, 1986). Milwaukee Bucks zdobyli tytuł w trzecim roku grania w NBA (sezon 1970/71). WYGRANE I PRZEGRANE Największy odsetek zwycięstw w sezonie w historii - 0,878 - odnotował zespół Chicago Bulls (1995/96). Sezon zaczęli imponująco : 41 - 3. Skończyło się na 72-ch zwycięstwach i 10-u porażkach. Playoffy zakończyli stosunkiem 15-3, co w sumie daje 87-13 (87% skuteczność - rekord NBA) Najwięcej meczów z rzędu wygrali Lakersi - 33 (od 5 listopada 1971 do 7 stycznia 1972) W ciągu ostatnich 24-ch sezonów tylko jeden klub wygrywał co najmniej 37 meczów każdego roku. Był nim zespół Portland Trail Blazers. Baltimore Bullets to jedyny zespół, który w całym sezonie (1953/54) przegrał wszystkie mecze na wyjeździe (0-20). W 82-meczowym sezonie najgorszy wynik w meczach wyjazdowych miał zespół Sacramento Kings : 1-41 (2,4%; sezon 1990/91). Każda drużyna w swojej historii przegrała przynajmniej dwa mecze z rzędu. RZUTY Z GRY Największą skuteczność w rzutach z gry w meczu miał zespół z San Antonio -70,7% (przeciwko Dallas w kwietniu 1984, 53/75). Największą skuteczność w rzutach z gry w sezonie mieli Lakersi - 54,5%(sezon 1984/85). Bostońscy Celtowie wykonywali średnio 49,9 celnych rzutów (3744/75), przy około 119,6 próbach (8971/75) w meczu w jednym sezonie (1959/60). Największą liczbę celnych rzutów w meczu mają na koncie Pistonsi - 74 (z Denver w grudniu 1983, 3 dogrywki). Największą liczbę rzutów w meczu wykonała drużyna Philadelphia 76ers - 153 (przeciwko LA Lakers w grudniu 1961, były 3 dogrywki). RZUTY ZA TRZY PUNKTY Największą skuteczność w rzutach za 3-y w całym sezonie miał zespół Charlotte Hornets - 42,8% (sezon 1996/97 591/1382). 19 to największa liczba celnych 3-pointerów jednej drużyny w meczu. Dokonał tego zespół z Atlanty w konfrontacji z Dallas (grudzień 1996). Największa ilość celnych rzutów za trzy bez pudła wynosi 7. Rekord należy do Indiana Pacers (mecz z Atlantą w styczniu 1995). Dallas Maverics oddali największą liczbę rzutów za trzy w jednym meczu (z New Jersey w marcu 1996). Było ich aż 49. Zespół z Nowego Jorku oddawał średnio 31,9 rzutów za trzy w każdym meczu sezonu 1957/58 (2300/72). RZUTY OSOBISTE Koszykarze z Phoenix oddali największą liczbę rzutów osobistych w meczu - 61. Mecz z Utah z jedną dogrywką (kwiecień 1990). Największa ilość celnych rzutów osobistych bez pudła wynosi 39. Rekord należy do Utah Jazz (mecz z Portland w grudniu 1982). 83,2% to największa skuteczność rzutów osobistych w sezonie. Rekord należy do Celtów (sezon 1989/90, 1791/2153). New York Knicks wykonywali średnio 42,4 rzutów osobistych w meczu (sezon 1957/58, 3056/72 mecze). ASYSTY Najwięcej asyst w meczu miał Scott Skiles z Denver Nuggets - 30 (mecz z Orlando Magic w grudniu 1990). Nate Archibald jest jedynym graczem w historii NBA, który przewodził lidze zarówno w liczbie zdobywanych punktów, jak i w liczbie asyst. Rekordową liczbę asyst zanotował zespół z Milwaukee w meczu z Detroit - 53 (grudzień 1978). Lakersi mieli największą średnią asyst na mecz - 31,4 (sezon 1984/85, 2575/82). ZBIÓRKI Wilt Chamberlain (55 zbiórek) i Bill Russell (51 zbiórek) są jedynymi graczami w historii NBA, którzy przekroczyli barierę 50 zbiórek w jednym meczu. Największą średnią zbiórek w ataku w sezonie ma na koncie zespół z Denver - 18,54 (sezon 1990/91, 1520/82). Do zespołu z Bostonu należy rekord największej liczby zbiórek w meczu - 109 (z Detroit w grudniu 1960) oraz największa średnia zbiórek na mecz w sezonie - 71,5 (sezon 1959/60, 5365/75). Celtowie są także autorami największej liczby - 39 - zbiórek w ataku (w meczu z Capital w listopadzie 1973), największej liczby - 61 - zbiórek w obronie (przeciwko Capital w marcu 1974) oraz największej średniej zbiórek w obronie w sezonie - 37,5 (sezon 1973/74, 3074/82). BLOKI Rekord p/w największej ilości bloków w meczu należy do Dallas Maverics - 24 (ze Seattle w kwietniu 1997). Manute Bol miał w swojej 10-letniej karierze więcej bloków (2086) niż zdobytych punktów (1599). PRZECHWYTY Seattle Supersonics w meczu z Toronto przechwycili 27 piłek (styczeń 1997). Największą średnią przechwytów na mecz w sezonie miał zespół z Phoenix - 12,9 (sezon 1977/78, 1059/82). TRIPLES DOUBLES I QUADRUPLE DOUBLES Autorem największej liczby 138-u triples doubles w historii jest Magic Johnson. Za nim Larry Bird (59), Fat Lever (42) i Michael Jordan (28). Tylko jeden koszykarz w historii (Oscar Robertson) zaliczył triple double w swoim pierwszym meczu w NBA. Magic w 5-ym, a Damon Stoudamire w 11-ym. Jedyne podwójne tripple-double w historii NBA zaliczył Wilt Chamberlain (22 punkty, 21 asyst, 25 zbiórek). Quadruple doubles ma na koncie tylko czterech zawodników. Jako ostatni dokonał tego w 1994 David Robinson z San Antonio Spurs. Jego zespół grał wtedy z Detroit (jakby ktoś nie wiedział - quadruple znaczy poczwórny) Źródło: Zmieniony przez - Spychu_15 w dniu 2006-11-04 12:36:24
Linijka na poziomie 45-9-13 w kategorii punktów-zbiórek-asyst, w całym NBA osiągnięta została w play-offs dopiero drugi raz w historii. W 2017 Russell Westbrook miał 51-10-13. Nawet gdyby nie liczyć zbiórek, do tej dwójki z co najmniej 45 punktami i 13 asystami dołącza tylko Luka Doncić (46-7-14 w 2021). – Nie wiem, w co graliśmy, ale to nie była koszykówka – powiedział schodząc z boiska Glen Rice po meczu, w którym jego Miami Heat przegrali w Cleveland 80:148. Glen Rice Znasz się na koszu? – wygrywaj w zakładach! >> Niedawno pisaliśmy o meczu Denver Nuggets – Detroit Pistons, w którym padła rekordowa w historii NBA liczba punktów (184:186 po trzech dogrywkach), teraz mamy inną rocznicę – 17 grudnia 1991 roku odbył się największy pogrom w historii NBA. To miał być zwykły mecz wyrównanych drużyn wschodu – niecały tydzień wcześniej w meczu tych drużyn w Miami było 105:103 dla gospodarzy. Na rewanż Heat przyjechali do Cleveland z bilansem 11-12, gospodarze mieli wówczas 13-8. Drużyna z Miami przed tym spotkaniem wysoko, 121:101, pokonała innego średniaka z Atlanty, natomiast Cavaliers przegrali u siebie 97:99 z Dallas Mavericks. Po pierwszej kwarcie było 34:24 dla gospodarzy, do przerwy Cavs prowadzili 73:53. Wysoko, ale bez tragedii, prawda? Natomiast druga połowa okazała się już kompletną demolką. Trzecia kwarta zaczęła się od zrywu 17:2 dla gospodarzy, na co trener Heat Kevin Loughery odpowiedział posadzeniem na ławce podstawowych graczy. Całe 12 minut zakończyło się wynikiem 33:14, a w czwartej części było aż 42:13 dla gospodarzy. I po drugiej połowie zakończonej wynikiem 75:27, Cavaliers zwyciężyli 148:80 i wymazali z ksiąg rekordów poprzedni największy pogrom, czyli 162:99 Los Angeles Lakers z Golden State Warriors z 17 marca 1972 roku. – Nie wiem, w co graliśmy, ale to nie była koszykówka – powiedział Glen Rice, czołowy strzelec Heat, który w tamtym meczu zdobył 9 punktów (3/8 z gry). Najwięcej dla gości rzucił Steve Smith – 15 punktów. Heat mieli 33/93 z gry, czyli 35 proc. Popełnili aż 23 straty, z czego 7 było autorstwa Bimbo Colesa (miał też 0/8 z gry). Steve Kerr i Mark Price – Warto utrzymywać presję, kiedy się prowadzi. Po chwili okazało się, że już nie możemy przestać. A Miami w ogóle nie trafiało. Pudłowali wszystkie rzuty, nie mogli nic zrobić – mówił John Battle z Cavaliers. Gospodarze trafili 59 ze 103 prób z gry, co dało 57 proc. skuteczności. Aż ośmiu graczy zdobyło ponad 10 punktów, ale żaden nie dobił do 20. Najlepiej punktowali Mark Price (18, 8/10 z gry, a także 11 asyst), John Battle (18), Brad Daughtery (17), Henry James (17) oraz John Williams (16). A 5 punktów zdobył wówczas Steve Kerr. Sezon zasadniczy Cavaliers skończyli bardzo dobrze, z bilansem 57-25 zajęli trzecie miejsce na wschodzie, natomiast Heat z wynikiem 38-44 doczłapali się na ósmą pozycję i awansowali do play-off. Obie drużyny ograli w drodze po drugi tytuł Chicago Bulls – w pierwszej rundzie było 3-0 z Miami, a w finale konferencji 4-2 z Cleveland. NBA, Euroliga, PLK – typuj wyniki i wygrywaj >> ŁC NBA: Ciekawostki, mniej znane fakty i niezwykłe rekordy Sportsektor.pl Najnowsze wiadomości sportowe. oFx5yc.